Heb je na bewegen vaker een hypo ’s nachts? En hoe zit dat bij langer bewegen? Wetenschappers onderzochten dit bij jongeren met diabetes type 1.
Sporten en bewegen met diabetes type 1: dat is vaak een enorme puzzel. Meten, en dan koolhydraten eten? Wel of geen insuline erbij? En soms krijg je dan toch een hypo. Heel vervelend, want bewegen is leuk en belangrijk. Onderzoekers keken naar de bloedglucose van jongeren met type 1 na beweging, om hier meer over te leren.
Onderzoekers verzamelden gegevens van jongeren met diabetes type 1. De jongeren waren gemiddeld 14 jaar oud. Ze droegen een continue glucosemeter (CGM). Zo konden de onderzoekers heel precies gegevens verzamelen over bloedglucosewaarden, tijdens en na het bewegen.
Zo’n 250 jongeren noteerden in een app wat ze deden aan beweging die dag. Dit kon sporten zijn, zoals voetbal, tennis en krachtoefeningen. Maar ook andere soorten beweging, zoals gamen en spelen met vrienden. De jongeren droegen ook een smartwatch. Ook hielden ze bij wat en hoeveel ze aten, en hoeveel insuline ze gebruikten.
Onderzoekers bekeken wat er precies gebeurt met de bloedglucose van jongeren na het bewegen, binnen 24 uur. Hebben jongeren na bewegen vaker een hypo in de nacht? De betekenis van een hypo verschilt soms. De onderzoekers kozen ervoor om een hypo 's nachts te omschrijven als een bloedglucosewaarde lager dan 3,89 mmol/L, die minimaal 15 minuten duurt.
De jongeren hadden na bewegen bijna even vaak een hypo ‘s nachts, dan na niet bewegen. Een hypo kwam voor op 14% van de nachten na bewegen, vergeleken met 12% na dagen zonder bewegen. Een klein verschil dus.
Maakt het uit hoelang je in totaal beweegt op een dag? De onderzoekers zagen van wel. Jongeren die in totaal 60 minuten of langer bewogen, hadden vaker een hypo ’s nachts. Dit vergeleken met jongeren die in totaal minder dan 60 minuten per dag bewogen. Een hypo kwam voor op 17% van de nachten na in totaal 60 minuten of langer bewegen, vergeleken met 8% van de nachten na korter bewegen.
Ook langer achter elkaar bewegen zorgde voor vaker een hypo ’s nachts. Een hypo kwam voor op 19% van de nachten na 90 minuten of langer achter elkaar bewegen, vergeleken met 12% van de nachten na korter achter elkaar bewegen (10 tot 30 minuten).
De onderzoekers keken of bepaalde jongeren vaker een hypo ’s nachts kregen na bewegen. Ze onderzochten dit door groepjes jongeren te vergelijken. Wanneer heb je als jongere met type 1 meer kans op een hypo na bewegen? Als je:
Dit is wat de onderzoekers zagen. Er is nog wel meer onderzoek hiernaar nodig.
Door dit onderzoek weten we nu meer over hypo’s ’s nachts bij jongeren met diabetes type 1, na bewegen. Meer kennis hierover helpt zorgverleners om advies te geven aan jongeren. Ook kan het helpen om diabeteshulpmiddelen te verbeteren, zoals insulinepompen. Dit kan uiteindelijk jongeren met diabetes type 1 beter helpen om te gaan met bewegen en hun bloedglucose.
> Wil je meer weten over hypo’s en hypers bij sporten met diabetes type 1? Lees het in dit artikel. Je vindt hier ook tips.
Tips, bloedglucoseschema's, checklists om veilig te sporten met diabetes type 1. Je vindt ze allemaal op de website van de Bas van de Goor Foundation.
Bekijk meer op de website van Bas van de Goor Foundation
Darmbacteriën krijgen van iemand anders met diabetes type 1, helpt dat? Professor Nieuwdorp deed verder onderzoek naar poeptransplantatie. De resultaten zijn heel verschillend. Hierdoor weten ze wel steeds beter hoe ze verder kunnen met onderzoek.
Een kind dat niet naar school kan, lijkt soms te worden vergeten. De nieuwe Warmhoud Box van Stichting Zorgeloos naar School helpt klasgenoten en leerkrachten om contact te houden met een zieke leerling thuis.
Een Zwitsers bedrijf maakt een insulinepomp en glucosesensor in één. Dit zou betekenen dat je nog maar 1 pleister op je lichaam nodig hebt. Hoe werkt dit?
Bij een hybrid closed loop-systeem koppel je een glucosesensor aan een insulinepomp. Sommige mensen met diabetes doen dit zelf. Dat noemen we een doe-het-zelf loopsysteem. Het heet ook wel een DIY closed loop, of ‘loopen’. Minou van Os en dr. Giesje Nefs ontwikkelden een training voor zorgverleners.