De helft van de gebruikers van een insulinepomp heeft hierdoor huidklachten. Voor mensen die een glucosesensor gebruiken is dit bijna 1 op de 3. De klacht is meestal eczeem door irritatie, en niet door allergie. Het goede nieuws is dat je hier vaak iets aan kan doen.
Sinds kort is er voor zorgverleners een leidraad over huidproblemen door een sensor of insulinepomp. Onder andere Diabetesvereniging Nederland schreef hieraan mee. Deskundigen werkten voor de leidraad samen onder leiding van prof. dr. Thomas Rustemeyer, dermatoloog in het Amsterdam UMC. Ze deden eerst zelf een onderzoek naar huidklachten. De uitkomsten waren verrassend, vertelde Rustemeyer in DiabetesPro, een tijdschrift voor zorgverleners. We vatten het interview hier kort samen.
Rustemeyer: ‘Wij schrokken enorm van de cijfers. Van de mensen die een insulinepomp gebruiken, heeft 50% huidklachten. Bij de glucosesensoren is dit 31%. Dit betekent dat minstens één op de drie mensen die een insulinepomp of glucosesensor gebruikt, last heeft van huidklachten.’ De klachten komen meestal door de lijm van de pleisters waarmee de hulpmiddelen op de huid plakken.
Tip: lees ook het nieuwsbericht over je laten testen bij huidklachten
De huidklacht is meestal irritatie door eczeem. Dit heet contacteczeem. De oorzaak is vaker irritatie dan allergie, namelijk in 3 van de 4 gevallen. Dit is het verschil:
Veel mensen met diabetes praten liever niet over hun huidklachten met de zorgverlener, merkt Rustemeyer. Ze zijn bang dat ze dan geen pomp of sensor meer mogen gebruiken. Mensen ervaren zoveel meer vrijheid door deze hulpmiddelen dat ze de huidproblemen dan maar accepteren.
Het helpt om je buitenste laag van de huid zo weinig mogelijk te beschadigen. Je huid is dan beter beschermd tegen vervelende stoffen, bacteriën, virussen en schimmels. Vooral op de plek waar je een sensor of pomp plaatst. > Bekijk tips om huidklachten te voorkomen
Is je huid al geïrriteerd, of heb je andere huidklachten? Vraag dan advies aan je zorgverlener. Er zijn bijvoorbeeld sprays tegen ontsteking van de huid. Of je zoekt samen naar een pleister die je wel verdraagt. Voor iedereen is het verschillend wat kan helpen. Maar het is altijd belangrijk om problemen te bespreken, zodat je ze op tijd voorkomt of behandelt. Je kunt je misschien ook laten testen bij allergische huidklachten.
Bronnen: Interview met Thomas Rustemeyer in DiabetesPro: ‘Voorkom huidproblemen door insulinepompen en sensoren met de juiste educatie’, Leidraad voor zorgverleners: ‘Huidproblemen door glucosesensoren en insulinepompsystemen’
Beeld: Shutterstock
Dermatoloog dr. Thomas Rustemeyer en verpleegkundig specialist kindergeneeskunde Anke Hopman vertellen over huidproblemen bij diabetes. Ze geven tips over hoe je je huid het beste beschermt, en hoe je complicaties voorkomt. Een webinar vol waardevolle informatie om je huid gezond te houden.
Vraag de terugkijklink aan op dvn.nlDe resultaten van onderzoek naar allergische reacties staan in een wetenschappelijk artikel. Dit artikel is openbaar. Bekijk hier de publicatie 'Allergische reacties veroorzaakt door glucosesensoren en insulinepompen' door Van Oers, Ipenburg, De Groot en Rustemeyer (januari 2025).
Glucosesensoren worden steeds beter. De meeste glucosesensoren vervang je iedere 7 tot 14 dagen. Wat als er een glucosesensor is die het een jaar lang doet? Uit nieuw onderzoek blijkt dat dit waarschijnlijk kan met een nieuwe sensor onder de huid. Hoe werkt deze nieuwe glucosesensor?
Volgens Brits onderzoek hebben volwassenen met diabetes een grotere kans op botbreuken. De onderzoekers zagen dit vooral bij mensen met diabetes type 1. Bij mensen met diabetes type 2 was de kans kleiner, maar nog wel iets verhoogd.
Krijg je een operatie? Of een medisch onderzoek, zoals een MRI-scan? Je glucosesensor of insulinepomp moet dan vaak af. Het Amsterdam UMC doet onderzoek om te kijken of dit wel altijd nodig is.
De lever is belangrijk bij veel processen in je lichaam. Krijg je te veel vet en glucose (suiker) binnen? Dan slaat de lever dit op en kan die overbelast raken. Dit heet leververvetting. Het gebeurt vaker bij mensen met diabetes type 2.