Mediteren met diabetes | deel 1.

Jarenlang leven met diabetes type 1 heeft waarschijnlijk mijn perspectief op het leven veranderd. Nee, niet waarschijnlijk. Het heeft me veranderd.

Dagelijks bezig zijn met een ziekte is stressvol. Toch heb ik ook vele jaren gekend waarin ik in ontkenning leefde en jong en energiek als ik toen was, me volop in het leven stortte. Tot er een moment kwam waarop ik naar rust verlangde.

Bij toeval kwam ik in aanraking met meditatie. Ik belandde op een plek waar iedereen de stilte omarmde. Wat vond ik dat intens fijn! Daar ontmoette ik ook mensen die mediteerden om spiritueel te groeien. Ik ben niet gelovig opgevoed en had stiekem zo mijn oordeel over spiritualiteit. Bovendien was stress niet het enige waar ik last van had. Juist de bloedsuikerschommelingen en de gevolgen daarvan bezorgden me ook veel lichamelijk ongemak. Daar zou meditatie vast niet veel aan veranderen, dacht ik.

Toch ging ik iedere dag mediteren. Het voelde alsof ik meer ruimte creëerde in mijn hoofd. Ik werd me steeds bewuster van mijn innerlijke gekibbel en geleidelijk veranderde mijn kijk op hoe ik met mijn diabetes om wilde gaan. Ook begon ik iets meer energie te ervaren. Dus bleef ik het doen. Totdat ik het niet meer deed.

Voor mij is het makkelijker om iets vol te houden als ik het samen met een groep doe. En die had ik niet. Ik ben vaak degene die alles alleen uitzoekt en zelf doet. Ook vanwege mijn diabetes deel ik graag mijn eigen tijd en ruimte in. Ik wil niemand lastigvallen met mijn lage of hoge bloedsuikers.

Begin dit jaar voelde ik opnieuw de behoefte om te mediteren maar dit keer in een groep. Ik bezocht verschillende meditatiecentra en nam deel aan een retraite. Daarbij ontdekte ik dat mijn pomp en telefoon wel degelijk een probleem kunnen zijn voor anderen die de stilte opzoeken.

Toen ik daarover een vraag stelde aan AI, kreeg ik een aanbeveling: DiabetesSangha, een mindfulness gemeenschap voor mensen met diabetes type 1. Ik was meteen enthousiast en begon mee te doen aan de Zoom-sessies. Daar ontmoette ik mensen die tegen dezelfde problemen aanlopen. Mensen die elkaar ondersteunen om te blijven mediteren, nieuwe vriendschappen sluiten en met elkaar in gesprek gaan. Ongeacht wat je gelooft of hoelang je al diabetes type 1 hebt. Samen mediteren en delen.

Het voelt als een warm bad. Er is veel kennis en ervaring, en vooral veel ruimte voor verdieping in meditatie.

Ik ben verkocht en heb me dan ook aangemeld voor een retraite, ook al betekende dat dat ik ervoor naar New York moest reizen. Dat is voor mij de ultieme uitdaging, alleen reizen waar ik allemaal nieuwe mensen met diabetes type 1 zal ontmoeten. In mijn volgende blog schrijf ik daarover.

Heb je vragen? Stuur me gerust een bericht!

Heb je interesse in mediteren? Kijk dan ook op www.diabetessangha.com.