Welke belangrijke mijlpaal in de geschiedenis van diabetes heb jij meegemaakt?

01 april, maar nee, dit is geen grapje. ;-)

Tja, ik speel het spel al sinds 1964. Toen begon ik met 1 injectie Neerlandicum per dag en inderdaad met te steriliseren injectiespuiten. Was wel duurzaam natuurlijk. Daar stond een zeer gedetailleerd en strikt dieet naast. Vervolgens gingen we over op langwerkende en kortwerkende insuline, dus het aantal injecties per dag nam toe, maar je kreeg tegelijkertijd meer speelruimte ten aanzien van het tijdstip en het aantal koolhydraten van de maaltijden. Ergens begin zeventiger jaren kwamen volgens mij de urinestrips op de markt. Goed voor globaal inzicht in de hoeveelheid glucose in de urine, je had drie gradaties, en eventuele aceton. In diezelfde zeventiger jaren, maar meer in de tweede helft, kwamen de bloedsuikerstrips op de markt. Dat was heel revolutionair, net zoals de insulinepompen en de regulerende pompen van onze tijd. De HbA1c bepaling zag tevens het licht, ook ergens in de zeventiger jaren vermoed ik.

Als ik zo zie wat er allemaal gebeurd is, dan maak ik een diepe buiging voor alle mensen die hieraan gewerkt hebben en er nog steeds aan werken! Ik ben reuze blij met de toegenomen vrijheden en beheersmogelijkheden. Maar het mooist zou toch echt genezing zijn . Alles op zijn tijd.

Tot zover.

Bij de injectiespuiten mis ik de wegwerpspuiten. Toen bij mij in 1978 diabetes werd vastgesteld, kochten mijn ouders bij de apotheek nog een glazen injectiespuit. Ik lag nog in het ziekenhuis, daar werd al gespoten met wegwerpspuiten. Spuiten werden niet vergoed door de verzekering noch door het ziekenfonds, insuline wel. De DVN is in in die periode gestart met de verkoop van injectiemateriaal. Die waren goedkoper dan bij de apotheek. Die glazen spuit heb ik nooit gebruikt, thuis ben ik doorgegaan met de wegwerpspuiten. Het verkooppunt in de naburige grotere stad werd gerund door een mevrouw, die haar garage helemaal vol had staan met de verschillende maten materialen. Eén doos met 100 stuks was iets van 40 bij 20 en 20 cm. Eén van haar kinderen had diabetes en dit vrijwilligerswerk deed ze er daarom bij. Als ik nu daarop terugkijk: de administratie, geldstroom en voorraadbeheer. Ongelooflijk.

Verder was er toen insuline van varkens of runderen. Ik weet niet meer met welke ik ben begonnen, maar geleidelijk werd ik immuun door de oneigenlijke lichaamsstoffen van het spul en moest ik steeds meer spuiten. Toen de andere soort ook bijna niet meer in het spuitje paste, kwam gelukkig de synthetische insuline op de markt. Daarmee was dat probleem over.

De continue glucosesensor (CGM) die 24/7 meet en waarschuwt bij hoge of lage suikers. Dit gaf nieuwe inzichten over mijn suikerwaarden in de nacht en ochtend, tegen bijsturen makkelijker en dus verbetert de 'time in range' Het motiveerde ook om leefstijl aan te passen omdat je direct feedback krijgt. Ik begrijp best dat die dingen te duur zijn om iedere diabetes patiënt te vergoeden, maar zouden wel onderdeel kunnen zijn van behandeling diabetes 2 bijv 3 maanden na diagonale een traject van 2 of 3 maanden in combi met diëtiste/fysio.

Ik heb diabetes gekregen in 1980 ik was toen 9 maanden oud. Van het door mijn ouders spuiten met te lange naalden en naar het ziekenhuis om bloed te prikken naar de huidige techniek met insuline pompen. Mijn eerste pomp die ik kreeg toen ik 12 was voelde voor mij als een echte bevrijding. Geen weken per jaar meer het ziekenhuis in en meer vrijheid.

Ik ben heel gezegend dat ik in de huidige tijd diabetes heb gekregen en mag dus genieten van alle luxe die er is.

Hoewel de Baqsimi vrij recent is en een prachtig alternatief voor de glucagon injecties. Gelukkig zelf nog nooit nodig gehad.