Hardlopen met diabetes deel 15, De Marathon. Een vooruitblik.

Onder de noemer ‘Hardlopen met diabetes’ neem ik je mee met mijn ervaringen en lessen rondom sporten met diabetes. Ik heb het hardlopen weer opgepakt om meer te bewegen sinds mijn diagnose. Ik heb pas sinds juni 2025 weet van mijn diabetes en dus is ook alles voor mij nieuw. Het doel is voor nu om op 1 november de Marathon van Den Haag te lopen. Elke blog in deze serie belicht weer een ander thema. Vandaag: De Marathon. Een vooruitblik.

De laatste zware trainingen zitten er op. Het taperen is begonnen. Nog maar anderhalve week en dan is het zover: De M! Het is nu ruim een jaar dat ik weer aan het hardlopen ben. Zoals ik in mijn eerdere blogs schreef, was mijn einddoel vooral om voor mijn 50ste nog een keer een Marathon te rennen in combinatie met gezond en heel blijven. Maar dat werd dus weer wat eerder na de aankondiging dat mijn stad Den Haag weer een echte marathon zou krijgen in het najaar. Mijn eigenlijke training voor de marathon is pas in mei echt begonnen. Het inschrijven lukte en toen was er geen weg meer terug. En nu is het tijd om vooruit te blikken op wat komen gaat en jullie mee te nemen in de lessen die ik heb geleerd. En dat vind ik stiekem toch wel een hele leuke fase in dit proces.

Lessen van trainen met diabetes

Ik ben de afgelopen maanden door alle trainingsstadia, weersomstandigheden en glucosewaarden gegaan en heb mijn lijf een stuk beter leren kennen. Een van de belangrijkste lessen was het vinden van een balans tussen bloedglucosewaarde en de glucose die je als brandstof nodig hebt. Dat zijn echt twee totaal verschillende dingen die voor normale hardlopers bijna vanzelf samengaan, maar voor diabeten leiden tot een complexe wiskundige berekening. Wat ik heb gemerkt is dat ik met hypers in principe nog redelijk tot prima blijf functioneren, maar dat het bij hypo's in principe vrij snel klaar is met rennen. Ik ben na de zomer, toen de afstanden langer werden, gaan trainen met gels. Het fijne daarvan was dat de hypo's vrijwel niet meer voorkwamen, maar dat ik wel moest uitkijken voor te hoge waarden. Een heel groot nadeel van lopen met een hyper is dat er geen ruimte is voor bijvoeding onderweg en laat dat laatste juist belangrijk zijn om de marathon vol te kunnen houden. In de praktijk werkt het het beste om deze lange lopen met een goede maaltijd achter de kiezen en een waarde van 8 à 10 te starten. En dat betekent dus ook dat je de bolus goed en ruim genoeg van te voren moet uitkienen. In mijn geval zeker wel 2 uur van te voren. Dan is er genoeg ruimte om elke 7 tot 9 km een gel van 65 gram te nemen. Dan is mijn bloedglucose gezakt naar 6 à 7 en neem ik de suikers beter op. Ik moet wel na afloop mijn insuline klaar hebben liggen om een grote piek op te kunnen vangen die ontstaat door het stoppen met rennen, de eetkick en de herstelvoeding.

De voorpret

En terwijl de hele wereld blijft doordraaien, gaat mijn focus langzaam richting 1 november. Ik heb de weerapp onder de knop: Nu wijst deze 14 met een zuidwestenwind, kracht 4. Misschien een drup regen. Ideale omstandigheden, gelet op het parcours. Maar ja, niets is zo veranderlijk als het weer.

Is mijn PR van 12 jaar geleden binnen bereik? De trainingen gaan goed. Het kan! Ik maak een racestrategie: Niet te hard beginnen! Blijf zo lang mogelijk bij de pacers van je tempo en loop zo zuinig en slim mogelijk. Dan moet het kunnen. Met mijn gezin en andere supporters nemen we het parcours door en maken we support-plannen.

Logistiek

Zo'n hardloopevenement is ook altijd een logistiek gebeuren en owee als er daar iets mis gaat of ik iets vergeet. Ik weet al wat ik ga dragen: Mijn "Diabetes type 1 = Topsport" t-shirt met een bijpassende broek. Ik moet mijn polsbandje niet vergeten, anders wordt het zwaar met zweten. Mijn horloge en telefoon moeten opgeladen zijn. Ik loop met een heuptas waar telefoon, gels, sleutels en eventueel een flesje water in gaan. Het ophalen van de startnummers moet een dag van te voren. Geen probleem. Misschien maak ik daar mijn loslooprondje van. Wanneer ik thuiskom, leg ik mijn kleding klaar en speld ik mijn nummer op. Dan hoef ik daar niet meer aan te denken.

Zoals gezegd betekent 10 uur starten dat ik rond 7 uur moet opstaan om relaxed te kunnen aankleden, insuline te kunnen spuiten en te kunnen ontbijten.

Op de dag van de marathon is een groot deel van de stad afgezet. Er rijdt bijna geen OV. De start is voor mij niet met de tram bereikbaar, dus moet ik er op een andere manier zien te komen. De fiets is gelukkig wel een optie.

Rond een uurtje of half negen vertrekken we op de fiets richting het Malieveld om rustig om te kunnen kleden en op te kunnen warmen. Rustig richting het startvak en dan gaan!

Wil je weten hoe het afloopt? Check mijn Strava: https://www.strava.com/athletes/2451281