Het is de vraag of de huidige behandelstrategieën bij patiënten met diabetes die ouder zijn dan 75 jaar, altijd de juiste zijn. Bij deze groep is de behandeling slecht onderbouwd en zijn nadelige effecten van de behandeling niet uit te sluiten. De behandeling van diabetes en van andere risicofactoren voor hart- en vaatziekten kan bij veel patiënten ouder dan 75 jaar minder streng zijn. Deze conclusie trekt onderzoeker Hans van Hateren uit een langlopende studie bij het Diabetes Kenniscentrum in Zwolle. Hij promoveert op woensdag 13 februari aan de Rijksuniversiteit Groningen.

Het aantal patiënten met diabetes is hoog en neemt de komende jaren nog verder toe. Ruim een kwart van deze patiënten is ouder dan 75 jaar. Juist van deze groep is weinig bekend over het effect van glucoseregulatie of bloeddrukverlaging. Het nut hiervan is onomstreden bij jongere patiënten. Maar in grote wetenschappelijke studies zijn patiënten ouder dan 75 jaar vaak niet of onvoldoende vertegenwoordigd. Daarom is het de vraag of de huidige behandelstrategieën van toepassing zijn op deze groeiende groep patiënten. Met zijn onderzoek wil Van Hateren de behandeling van diabetes bij patiënten ouder dan 75 jaar meer wetenschappelijk onderbouwen.

Andere consequenties risicofactoren
Uit zijn onderzoek blijkt dat voor oudere patiënten met diabetes traditionele risicofactoren voor hart- en vaatziekten (bloeddruk, cholesterol en glycemische regulatie) andere consequenties hebben dan bij jongere patiënten. Zo hebben ouderen met een verhoogde bloeddruk juist een betere levensverwachting. Het is dan ook niet precies bekend in welke mate zij behandelingen moeten krijgen om bloeddruk, cholesterol en suikerwaardes te verlagen. Terwijl er weinig bewijs is voor gunstige effecten van medicatie, is het juist deze groep die het meest wordt behandeld.

Informeren naar duizeligheid
Van Hateren concludeert verder dat bloeddrukdaling bij het gaan staan (orthostatische hypotensie) erg vaak voorkomt bij ouderen met diabetes; dit vormt een risico op vallen. Een dergelijke bloeddrukdaling wordt ook gezien als een bijwerking van bloeddrukverlagende medicatie. Hij adviseert om bij deze groep vaker actief te informeren naar klachten van duizeligheid, omdat dit veel eenvoudiger is dan het meten van orthostatische hypotensie.

Doel behandeling individueel bepalen
Van Hateren komt tot de conclusie dat het bij oudere patiënten erg belangrijk is om te kijken naar het doel van de behandeling. Hij vraagt zich daarbij af of het zin heeft te streven naar een zo laag mogelijk risico van hart- en vaatziekten of dat het zinvoller is te streven naar een optimale kwaliteit van leven. De geschatte levensverwachting en kwetsbaarheid van de ouderen zijn hierbij belangrijke factoren om te overwegen. Van Hateren bepleit nadrukkelijk de noodzaak van het individualiseren van behandeldoelen en streefwaarden.

Bron: www.umcg.nl

Er is niets mis met samenwerking met de farmaceutische industrie, als iedereen maar open en transparant is. Dat stelt Michaela Diamant, hoogleraar diabetologie en directeur van het Diabetescentrum VUmc. “We zijn afhankelijk van farmaceutische bedrijven, wie gaat er anders nieuwe medicijnen maken? In het diabetescentrum VUmc werken we ook veel samen met de industrie. Natuurlijk moet je heel kritisch blijven, we doen het alleen binnen een bepaalde structuur en we doen in principe geen (fase-III) ‘pillen’ onderzoek, maar alleen door ons zelf bedacht onderzoek dat mede door de industrie wordt betaald. Ik zie het meer als een partnerschap waarin je transparante en duidelijke afspraken moet maken over de wederzijdse rechten en plichten.”

 

Volgens Diamant is de angst voor de industrie onterecht en moeten we vrezen dat bedrijven Nederland de rug toe zullen keren. “Wij zitten steeds meer op de tweede rij kritiek te leveren op onderzoek dat elders is verricht. Zelf doen we steeds minder. Ik zou willen dat Nederland een kenniseconomie blijft maar ik vrees dat de dijken steeds hoger worden en dat we over vijf jaar wakker schrikken en ons realiseren dat we helemaal geen investeringen hebben gedaan.”

Visie DVN op partnerschappen
Diabetesvereniging Nederland (DVN) onderschrijft deze uitspraken. Door op open en transparante wijze samen te werken met de farmacie, wordt nieuwe medicatie ontwikkeld waar mensen met diabetes iets aan hebben. En alleen op deze wijze is het momenteel mogelijk om op steeds persoonlijker niveau een behandeling aan te bieden. Zonder open en transparante samenwerking op het gebied van onderzoek, blijft de behandeling stilstaan en daalt de kwaliteit van leven van mensen met diabetes. DVN heeft zelf ook partnerschappen met farmaceutische bedrijven; in sommige gevallen is het voor het realiseren van onze doelstellingen effectief om samen te werken. Dit doet DVN met overheidsinstanties, fabrikanten van hulpmiddelen en medicijnen, zorgverleners of zorgverzekeraars. Deze samenwerking kan leiden tot instellingssubsidies, projectsubsidies, partnerships of sponsoring. Het is zo dat alle vormen van samenwerking contractueel vastgelegd worden, waarbij de partner, van overheid tot farmacie, geen inhoudelijke zeggenschap heeft. De totale inkomsten uit deze partnerschappen bedroegen in 2011 21%, inclusief de inkomsten uit sponsoring (7%). DVN staat open voor iedere effectieve samenwerking en handelt altijd binnen de geldende wet- en regelgeving. (bron: DVN jaarverslag 2011).

 

Bron: www.dvn.nl, voor meer informatie: zie website DVN

Op 10 maart vindt er een groot galabal voor chronisch zieke jongeren plaats in Rotterdam. Het galabal, met als thema een magisch gemaskerd bal, wordt georganiseerd door de Rode Kruis Studentendesk Rotterdam in samenwerking met Stichting Best. 
Omdat de Studentendesk vindt dat auto-immuunziekten onder jongeren in de samenleving worden onderbelicht, organiseert zij het galabal in het teken van auto-immuunziekten. Hierbij wil zij de grote onwetendheid en het onbegrip onder gezonde jongeren hierover verkleinen. Veel studenten zijn niet op de hoogte van auto-immuunziekten, weten niet hoe het is om met een chronische ziekte te leven en wat het allemaal met zich meebrengt. Deze avond is dus bedoeld om bepaalde ziektes speciaal onder de aandacht te brengen bij (ziektevrije) leeftijdsgenoten en studenten, die deze avond ook aanwezig zullen zijn.

Het feest zal duren van 19.00 uur tot 23.00 uur op de Robert Baeldestraat 55 in Rotterdam. De organisatoren hebben verschillende DJ's uitgenodigd, een diner zal worden verzorgd en nog veel meer leuks. Je kan hulp leveren door het kopen van hapjes en dergelijke. De opbrengsten van de avond zullen naar een volgend project van de Rode Kruis Studentendesk Rotterdam gaan. Het evenement is helemaal gratis!

Het belooft een geweldige avond te worden maar dat lukt niet zonder gasten! Dus lijkt het jou super leuk en wil je hier graag bij zijn? Wacht dan niet langer en meld je aan door een mailtje te sturen naar: Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien. . Aanmelden is een vereiste.
Voor meer informatie, ga naar het Facebook evenement Students 4 ImmUNITY: https://www.facebook.com/events/295916250469373/#!/events/295916250469373/

 

Mijn collega's van het UMC St Radboud zoekt mensen met diabetes (type 1 en 2) voor deelname aan de Nijmeegse Vierdaagse, inclusief de vijf maanden durende wandeltraining. Dit project wordt mogelijk gemaakt door het Diabetes Fonds. Hieronder vindt u wat meer informatie.

 dd

Altijd al de Nijmeegse Vierdaagse willen lopen? Geef u dan nu op voor de wandeltraining onder professionele begeleiding. Als u meedoet aan het project krijgt u het inschrijfgeld na deelname terug. Kiest u daarnaast voor het Diabetes Fonds als goed doel, dan zorgen zij bovendien voor de nodige extra’s tijdens de Vierdaagse.

Trainingsprogramma
Het UMC St. Radboud zal meewerken aan de 5 maanden durende wandeltraining. Deze training, genaamd Via Vierdaagse (www.viavierdaagse.nl), is opgesteld door de KNBLO en de organisatie van de Nijmeegse Vierdaagse. U traint onder begeleiding en neemt deel aan voorbereidende wandeltochten. De wandeltochten volbrengt u samen met andere deelnemers. Deelname aan het trainingsprogramma zal starten in februari en eindigt met het lopen van de Nijmeegse Vierdaagse van 17 tot 20 juli a.s. Tijdens het trainingsprogramma en de Nijmeegse Vierdaagse doet de Afdeling Fysiologie van het UMC St Radboud metingen om te volgen wat er gebeurt in uw lichaam.

Gezondheidstest
Tijdens het trainingsprogramma wordt u drie keer op het UMC St Radboud verwacht voor een aantal metingen van uw gezondheid en fitheid. Deze worden uitgevoerd vóór (in maart), direct na (in juli) en 3 maanden na afloop van de training (in oktober). De drie metingen duren ieder 3.5 uur. Tijdens de Vierdaagse wordt u na afloop van iedere wandeldag verwacht op ons laboratorium vlakbij de start/finishplaats (de Wedren). U zult 10 minuten per keer kwijt zijn aan de metingen.
Meld u nu aan!
Er is in het onderzoek plaats voor 30 mensen met diabetes type 2 en 15 mensen met diabetes type 1. Het is belangrijk dat u géén hart-of vaatziekte heeft. Inschrijving gebeurt op volgorde van aanmelding. Voor meer informatie en aanmelden kunt u contact opnemen met het team van Prof. Dr Maria Hopman en Dr Dick Thijssen ( Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien. of 024-3613650).
De uiterste datum van aanmelden is 8 maart. U bent dan ook automatisch ingeschreven voor de wandeltraining en de Nijmeegse Vierdaagse. Bij uw aanmelding kunt u doorgeven of u ook voor het Diabetes Fonds wilt lopen. Uiterlijk 10 maart hoort u of uw deelname aan Via vierdaagse doorgaat.

 

Veel patiënten met diabetes controleren zelf hun bloedglucose. Dit wordt in Nederland echter alleen vergoed voor patiënten die insuline gebruiken.

Met behulp van zelfcontrole kunnen de effecten van verandering van leefstijl op de bloedglucose bij mensen met type 2 diabetes worden gevolgd. In de ROSSO-in-praxi studie is aangetoond dat zelf controleren van de bloedglucose tijdens een ​​12-weken durende leefstijlinterventie leidde tot significante verbetering van de glucose regulatie en kwaliteit van leven, ook bij patiënten met type 2 diabetes mellitus die géén insuline gebruikten.

De deelnemers aan dit onderzoek werden 2 jaar later opnieuw gecontacteerd, waarbij gevraagd werd naar hun huidige gewicht, hemoglobine A1c (HbA1c), het uitvoeren van zelfcontrole, en de kwaliteit van leven (SF36 en de CES-D vragenlijsten).

In totaal waren de resultaten van 228 deelnemers (70%) beschikbaar. Tijdens de 12 weken durende leefstijlinterventie hadden ze aanzienlijke afname van het gewicht (2,2 kg) en een daling van het HbA1c (0,3%, P <0.001). Na 2 jaar was het gewicht nog ietsje verder afgenomen met 0,2 kg, maar het HbA1c gehalte was weer iets gestegen: al met al was de HbA1c waarde nog gemiddeld 0,1% lager dan de beginwaarde. Het aantal deelnemers met depressie bleef stabiel tijdens de follow-up, terwijl de fysieke en mentale gezondheid gerelateerde kwaliteit van leven beter bleef in vergelijking met de uitgangssituatie. Tijdens de follow-up bleef 20% van de deelnemers dagelijks de bloedglucose controleren, 35% deed dit meerdere keren per week, en 33% onregelmatig. De deelnemers die dagelijkse zelfcontrole voortzetten, daalde het HbA1c- gehalte met 0,3%, terwijl bij degenen die stopten met zelfcontrole het HbA1c steeg met 0,1%.

De onderzoekers concluderen dat een kortdurende leefstijlinterventie bij personen met type 2 diabetes positieve gevolgen op lange termijn heeft op gewicht en kwaliteit van leven en, indien zelfcontrole dagelijks werd voortgezet, ook op HbA1c.

Bron: http://www.liebertonline.com/doi/abs/10.1089/dia.2011.0116

 

Recent zijn de resultaten gepubliceerd van een onderzoek naar gebruik van de glucosesensor door patiënten met type 2 diabetes. Doel van het onderzoek was om te bepalen of het gebruik, gedurende korte tijd, van real-time continue glucose monitoring (RT-CGM) op de lange termijn een gunstig effect had op de bloedglucose regulatie van patiënten met type 2 diabetes.

Dit was een gerandomiseerde gecontroleerde studie bij 100 volwassenen met type 2 diabetes die niet behandeld werden met prandiale insuline. De helft van de deelnemers gebruikte alleen tabletten, ruim eenderde gebruikte basale insuline, al dan niet in combinatie met tabletten. Deze studie vergeleek de effecten van 12 weken van intermitterende RT-CGM met zelfcontrole van de bloedglucose (SMBG) op de glykemische controle gedurende een 40 weken durende follow-up periode. De belangrijkste bevinding was, dat er een significant grotere daling in HbA1c was in de RT-CGM groep in vergelijking met deelnemers die alleen met een vingerprik de bloedglucose spiegels controleerden.

De onderzoekers concluderen dat bij personen met type 2 diabetes gebruik van RT-CGM gedurende 12 weken een aanzienlijke verbetering gaf van de bloedglucose regulatie welke behouden bleef bij langer durende follow-up.
Vervolgonderzoek zal moeten aantonen hoe lang deze gunstige effecten blijven aanhouden.

Bron: Diabetes Care, 2011. http://care.diabetesjournals.org/content/early/2011/11/11/dc11-1438.full.pdf+html

 

Terwijl we midden in de problemen zitten vanwege het feit dat dieetadvisering niet meer via de basisverzekering vergoed wordt, horen wij het spotje van het Diabetes Fonds op de radio: Geef om de verwoestende effecten van diabetes.

Het onderwerp is simpel: 

Iedereen moet gezond oud worden, ook met diabetes. En kunnen genieten van de leuke en mooie dingen van het leven. Zonder zorgen.

Geef ook aan onderzoek...

Zodat haar ogen goed blijven zien
Zodat haar hart blijft kloppen
Zodat haar hersenen helder blijven.

Nu dieetadvisering verdwijnt uit de basisverzekering, wordt één van de belangrijkste pijlers van de behandeling van mensen met diabetes niet meer vergoed. Al vroeg in de 20e eeuw wisten diabetesexperts dat de behandeling van diabetes berust op drie pijlers, adequate voeding, voldoende lichaamsbeweging, en medicijnen (vaak insuline). Dieetadvisering wordt in de toekomst misschien wel nog vergoed in het kader van ketenzorg, wat dat dan ook mogen zijn. Een patiënt met zwangerschapsdiabetes, die mijn spreekuur bezoekt, een patiënt met type 1 diabetes en nierproblemen, iemand met verhoogd cholesterolgehalte, GEEN van hen krijgt deze essentiële behandeling en begeleiding nog vergoed, althans niet via de basisverzekering, en ook niet via veel van de aanvullende verzekeringen die door zorgverzekeraars worden aangeboden.

Daarom moeten we geven, geld geven voor onderzoek complicaties, omdat zonder goede dieetbegeleiding mensen met diabetes meer complicaties zullen krijgen. Misschien kan de opbrengst van de hele collecte worden ingezet om te zorgen dat mensen met diabetes die begeleiding krijgen, die voor een gezond leven noodzakelijk is. Tot die begeleiding behoort ook dieetadvisering.

 

Eerder dit jaar heeft de regering een aantal bezuinigingen op de zorgverzekering bekend gemaakt; schrappen van diëtetiek uit het basispakket is daar één van. Deze maatregel moet 60 miljoen Euro besparen. Gaat dat lukken?

Eén groep van patiënten voor wie ik problemen voorzie, zijn vrouwen die zwangerschapsdiabetes krijgen. Wanneer diabetes in de zwangerschap ontstaat, dan kunnen met goede dieetmaatregelen de stijgende bloedglucose waarden vaak beteugeld worden. Door rigoreuze aanpassing van de voeding en met name spreiding van koolhydraten (in 3 hoofd- en 3 tussenmaaltijden per dag) lukt het vaak om de bloedglucose na de maaltijd onder de 7,8 mmol/l te houden. Als de bloedglucose toch regelmatig boven deze waarde komt, zal de endocrinoloog vaak beginnen met insuline behandeling. Immers, hoe hoger de bloedglucose, des te sneller groeit het kindje, en des te groter de kans op complicaties rond en na de geboorte.

De diëtist speelt dus een belangrijke rol in de voedingsadviezen en in het motiveren van zwangere vrouwen zo strak mogelijk hun dieet te volgen. Die rol is extra belangrijk, omdat zwangerschapsdiabetes nogal eens voorkomt bij vrouwen in de lagere sociale klassen. Iedereen die in de dagelijkse praktijk vrouwen met zwangerschapsdiabetes begeleidt (op mijn afdeling zien we wekelijks meerdere nieuwe patiënten met zwangerschapsdiabetes), weet hoe matig de algemene voedingsinzichten zijn, en hoe slecht onze voedingsgewoonten, ook in de zwangerschap. Het komt zelfs nog regelmatig voor dat een zwangere vrouw blijft roken.

Iedereen is verantwoordelijk voor zijn eigen gezondheid, maar bij zwangerschapsdiabetes is op maat gesneden educatie en begeleiding essentieel. Je hoeft geen ‘rocket scientist’ te zijn om je voor te stellen wat de gevolgen zijn als dieetbegeleiding niet meer wordt vergoed, c.q. door een patiënt zelf moet worden betaald. Minder optimale of zelfs slechte dieettrouw leidt tot hogere bloedsuikers, grotere kans om in de zwangerschap insuline te moeten gaan spuiten, en slechtere zwangerschapsuitkomsten: meer zware baby’s, dus vaker een keizersnede, grotere kans op geboortetrauma en grotere kans op post-partum hypoglycemie bij het kindje.

Helaas hebben de zorgverzekeraars het er lelijk bij laten zitten als het gaat om opnemen van dieetadvisering in de aanvullende verzekeringen. Voor een overzicht: zie http://gmed.nl/?p=504