Het blog van Rene over zijn nieuwe pomp roept bij mij herkenning op. Hij beschrijft heel beeldend de overstap naar de automatische insulinetoediening en de aarzeling om hem op vol-automatisch te zetten.
Zelf ben ik nog afhoudend. Vroeger wilde ik geen pomp vanwege het touwtje aan mijn lichaam en de vrees dat de pomp op hol zou slaan. Toen het touwtje verviel, heb ik nog eens een overstap overwogen, maar mijn vertrouwen in de techniek is niet groot genoeg. Al lees ik zelden iets over op hol geslagen pompen.
Mijn aarzeling zit verder in de werking van de FSL. Ik ben heel blij dat hij er is en ik hem heb. Mijn tienjarig jubileum is eind deze maand. Een leven zonder zou ik niet meer willen. Maar ik vind hem niet perfect of 100% betrouwbaar. Nog steeds beoordeel ik de waarde die hij geeft: klopt die met wat ik voel en verwacht. Te vaak komt het voor dat hij zich bedenkt en 10 minuten later ook niet meer de foute waarde laat zien in de grafiek. In het begin twijfelde ik aan mezelf, maar later wist ik dat het een bedrieger kan zijn. Dan gaat het wel om 2 punten verschil in de range van 4 tot 10. En dat moet mijn pomp aansturen? Neen, ik ben tevreden met Humalog, Tresiba en meer dan 90% TIR. Maar als ik enthousiaste verhalen lees over het niet meer omkijken naar je diabetes en een apparaat dat alles regelt …..
4 reacties
Bekijk nieuwste reactie