Gebruik van pompen en sensoren in het ziekenhuis

Bij de kaakchirurg vorig jaar moest ik foto’s laten maken in een best grote ruimte. Ik heb toen voor de zekerheid de insulinepomp buiten de ruimte gelaten. Het schijnt dat röntgenstraling niet zo gevaarlijk is voor apparatuur maar ik ga het risico niet nemen. De sensor laat ik wel op, ik check dan later een paar keer met vingerprik of de sensor nog correcte waardes geeft.

Een vriendin van mij werkt op de afdeling radiologie en heeft mij vertelt dat een insulinepomp NOOIT mee mag in de MRI ruimte. Zodra de scanner aan gaat, is het een enorm sterke magneet en zal de insulinepomp aan de MRI scanner vast gaan zitten. Je kunt hem er dan niet meer af krijgen en de complete MRI moet uitgezet worden en is dan voor minimaal een dagdeel niet te gebruiken. Plus je insulinepomp is waarschijnlijk defect.

Verder (gelukkig) geen ervaring met ziekenhuizen en pomp/sensor.

Laatst opgenomen geweest, in Ter Gooi voor een operatie aan mijn arm.

Het team uitgelegd wat te doen bij alarmen van de pomp of sensor. Het ging prima bij zowel het behandelteam als bij mij.

Ik heb diverse onderzoeken en operaties gehad.
Mijn sensor mocht altijd blijven zitten ook in de ct scan, wel moet je daarna ff vingerprikken of dat ding niet van slag is maar dat viel mee.
Tijdens een 3 uur dotteroperatie ( liezen ) lag me telefoon met de app gewoon naast me , de Doc's vonden dat wel prettig want scheelde weer iets om niet in de gaten te houden.
Bij al me ops. mocht de telefoon gewoon mee.

bij mij alleen maar positief. ik mocht in het ziekenhuis gewoon mijn sensor blijven gebruiken en mijn eigen insuline regime bepalen. ik gaf wel alles door en ze noteerden dat dan in mijn status. ook tijdens scopiën met roesjes. ze vonden het wel prettig om het zo in de gaten te kunnen houden.

bij de mri moest de sensor er inderdaad af. 1/2 verwege de looptijd. ik heb vervolgens met abott gebeld en ik kreeg gewoon een nieuwe opgestuurd omdat ik anders te kort zou komen.

Ik heb een aantal geplande en ook een ongeplande spoedoperatie meegemaakt en alleen bij de eerste moest ik de anesthesioloog uitleggen hoe het systeem werkt. Dit heb ik tijdens mijn herstelperiode in het ziekenhuis aan mijn diabetesverpleegkundige gemeld en zij heeft met haar collega's en internisten een presentatie gemaakt die vervolgens tijdens een regionale bijeenkomst voor anesthesiologen is gebruikt als bijscholing. Sindsdien mag alles blijven zitten en vraagt de anesthesioloog hooguit hoe de beveiliging van de pomp moet, zodat zij actie kunnen ondernemen. Er wordt namelijk wel altijd als extra veiligheid insuline klaargezet om via het infuus toe te dienen, al is dat in mijn geval nooit nodig geweest.

Ik ben in het ziekenhuis terecht gekomen met een hartinfarct, door de behandelaren werd geadviseerd na de scans de meter in de gaten te houden. Moet zeggen ben wel blij met de sensor, alleen merk ik wel op dat wanneer de laatste dagen tellen er nogal oneffenheden er zich voordoen.

Bij diverse behandelingen en operatie kon ik steeds mijn pomp en sensor blijven gebruiken. Vaak was een toelichting aan verpleegkundige/arts wel nodig over de werking, maar dat was prima. En soms gaat het dus fout. Tijdens een zware operatie en IC verblijf werd ik uiteraard via allerlei andere apparatuur gemonitord. Mijn pomp en sensor waren voor de veiligheid door mijn partner mee naar huis genomen. Toen ik (wat eerder dan verwacht) naar de verpleegafdeling kom, werd er geen enkele rekening mee gehouden dat pon p en sensor niet in de buurt waren en werd het insuline infuus wel verwijderd. Kortom, overal heb je hurken….

Bij de MRI’s van mijn hoofd mocht de sensor gewoon blijven zitten. De fabrikant neemt het zekere voor het onzekere en adviseert van niet. Maar ik heb geen problemen gehad. Ook niet tijdens een echo van m’n hoofd. En ook tijdens de operatie aan mn hoofd mocht sensor blijven, en telefoon mee de operatieruimte in. Ze bleven wel hardnekkig naar een FSL zoeken, ook op de telefoon, maar ik heb toch echt Dexcom. En insuline deed ik zoveel mogelijk zelf. De korte tijd dat ik erom moest vragen, volgden de meesten een protocol van 1,5jaar terug wat niet meer voor mij geldt en moest ik echt smeken om insuline. Zij kunnen daar ook niks aan doen, maar laat dan een arts mij bezoeken en het uitleggen. Toen ik nuchter moest blijven (en dat was lang!) gaf dat wel problemen. Toen ben ik aan een infuus gehangen met zouten en suikers.

Vorig jaar een operatie ondergaan aan mijn enkel… pomp en sensor bleven aangesloten en de anesthesist hield hem voor me in de gaten en belangrijk voor mij, hij kon ingrijpen indien nodig.Gelukkig duurde de operatie minder dan een uur en is alles voorspoedig verlopen.

Mijn dochter (13)is enkele maanden geleden geopereerd, haar amandelen werden verwijderd. Haar insulinepomp bleef om (ypsopump). De arts en alle verpleegkundigen uitgelegd hoe ze op haar telefoon haar glucosewaarden konden zien. Haar telefoon ook achtergelaten. Op de vergrendelde telefoon is haar waarde ook zichtbaar. Het is natuurlijk een simpele operatie van 1 uur, maar prima verlopen!

Momenteel gebruik ik (4,5 jaar) twee sensoren en als deze 2 punten van elkaar verschillen, dan vraagt de pomp om een vingerprik. Dit gebeurt mij vaak. Ik zou dus niet blindelings vertrouwen op de pomp/sensoren. Nu geeft mijn huidige pomp dit na 2 punten verschil al aan, maar dit was daarvoor wel eens anders. Dan gaf de pomp 10+ en de vingerprik een hypo van 1.2. en dat vv. Helaas werken de sensoren nog niet zo nauwkeurig, dat je er blindelings op kan vertrouwen. En ik ben niet iemand die vind dat je alles moet kunnen eten. Gewoon alles met mate. Eerst het vlees, dan de groente, dan aardappelen en enige tijd later mijn toetje. Hier doen mijn pomp, sensoren en ik het goed op.

Het kan zijn dat je sensor wat losser begint te zitten aan het eind van de draagperiode. Wellicht helpt het om hem vier of vijf dagen voor het aflopen vast te zetten. Zelf ik gebruik ik de kinesiology tape van de action. Ik knip deze in stukken van 10 cm en rond de hoeken af met een nagelschaartje. Als ik zie dat de randen van de FSL loskomen, gaat er een stuk tape overheen. Hij haalt dan prima zijn eindtijd.

Ik had dus al geschreven dat ik nooit problemen had gehad maar schijnbaar is de MRI scanner een ander verhaal.
Ik was vrijdag in het A-dam UMC , bleek strottenhoofd kanker, maar met spoed dus de MRI in en me sensor moest af.
Nou ging ik er in met 8,9 dus ik maakte me niet heel veel zorgen en 4 uur later thuis een 2,8 , veel gelopen etc.
nou voel ik niks dus even eten en drinken en het was wel weer ok.
Schijnbaar brand het metaal in je huid wat in de sensor zit.
Abbott gebeld en krijg keurig een gratis nieuwe,
als je MRI krijgt even een extra meenemen dus en gelijk een nieuwe aanvragen.

Bij mijn carpaal tunnel operatie mocht het blijven zitten. Bij MRI’s altijd eraf, logisch ook. Slechtste ervaring ooit had ik bij een embolisatie in mijn hersenen, ik moest nuchter en zonder sensor de tafel op. De operatie die voor mij was liep echter uit, ik werd om 11 ipv 9 uur geholpen. Ik zei nog “hou aub mijn glucose in de gaten, die is nu 5.8. Ik voel geen hypo” niet dat een ander het zal voelen onder narcose maar toch.

Ik kom bij op de uitslaap kamer en hoor een verpleegkundige over een andere patiënt zeggen “mevrouw haar glucose is 5.2” ik dacht toen nog ..vraag me af wat die van mij is. Aangekomen op de afdeling gemeten en die was 2.7 toen ik er commentaar over had zeiden ze..”dat controleren we eigenlijk nooit” 🤦‍♀️ echt een wtf moment…

Beste Hans,

Je hebt al de nodige aandoeningen en ziektes en heb je nog zo'n zwaar bericht er over heen gekregen. Heel veel sterkte gewenst.

Yvonne