Here we go Again!

Het begon Maandag al, me waarden waren compleet waardeloos, het ene na het andere alarm.
Te laag te hoog terwijl ik die allemaal op standje net op het randje heb staan.
Dinsdag voelde ik al iets wat me al te bekent voorkwam, pijn precies onder me middenrif, mensen met 3C weten wat dit inhoudt, the hell is gonna break loose.
,s avonds trok ik het niet meer en vertrok naar de SEH, de pijn was niet meer te doen, iedereen die wel eens nierstenen heeft gehad snapt ongeveer wat ik bedoel.
Nogmaals 3C onstaat door schade aan je AVK door kanker, operaties of ontstekingen waarbij of je insuline deel niet meer werkt of je verteringen en insuline niet meer werkt en dan ben je echt fucked.
Het was geen ontsteking maar me "gewone" chronische pancreatitis wat overigens net zo schijtleipknetter pijn doet kwam ik achter.
Ik had geen zin om te blijven weer een nacht of 2 dus na een paar spuiten morfine heb ik me zelf maar ontslagen uit het ZH, dan is het volgende dag natuurlijk niet opgelost maar wel lekker me eigen bed.
Ik gok dat me AVK dus weer een extra litteken of kalk aanslag heeft want ook mijn vertering gaat nu rap achteruit en me waarden slaan echt helemaal nergens meer op.
Voor spuiten, bijspuiten, alles is te veel of te weinig.
Alles wat ik geleerd heb in een jaar ( ik eet dit dus spuit dat ) kan zo down the drain.
Ik zal helaas weer moeten beginnen als insuline maagd.