Tussen de lijntjes...of niet

Aan het einde van deze meivakantie heb ik weer even tijd om mijn vorderingen op papier te zetten. Naast het hardlopen gaat ook het 'gewone' diabetesleven gestaag door....zucht. Ik heb weer een ontzettend leerzame maand achter de rug. Vooral als het gaat om het onder controle houden van mijn suiker.

Om te beginnen heeft mijn honeymoon echt weer een stap terug gedaan. Zat ik in januari nog rond de 20 eh insuline per dag om een TIR van 80% te kunnen halen, heb ik nu echt meer dan 25eh nodig. Soms zelfs meer dan 30eh. Tegelijk heb ik ook mijn voedingspatroon aangepast om de grote pieken eruit te halen. ’s Avonds een handje chips of een koek moet ik gewoon echt niet meer doen, want ik slaap gewoon niet meer ’s nachts. Ik schrok me een week of 2 geleden echt dood toen ik vrolijk met 8,6mmol en 10eh Tresiba dacht te kunnen gaan slapen en bij een nachtelijke wc-beurt ineens 15,8mmol in de app stond. Van 3 chippies. Dat dus nooit meer. Dus dat zijn nu komkommertjes of stukken paprika geworden.

Tegelijkertijd merk ik ook dat het steeds lastiger wordt om de suikers als bijna vanzelf omlaag te fietsen/wandelen/rennen. Tot een paar weken terug kwam ik altijd wel netjes 'tussen de lijntjes' aan op m'n werk na ontbijt+fietstocht. Met dezelfde dosis Aspart lukt me dat niet meer. Dus dat werd weer een of twee eenheden erbij. 6 verdiepingen traplopen deed ik eigenlijk altijd al voor m'n plezier en conditie, maar nu is het vaak nodig om ook m'n suiker nog iets verder naar beneden te krijgen voor ik achter het bureau ga zitten.

Hetzelfde geldt voor wandelen. Begin dit jaar was een blokje om door de buurt nog voldoende om de suikerpiek omlaag te krijgen. Laatst wandelde ik bijna 14km en lukte het me amper om de suiker 2mmol/l te laten zakken. Zelfs met een behoorlijke dosis insuline aan boord.

Wat in dit kader wel heel fijn is, is het goede contact met de DVK. Door de goede gesprekken tijdens de consulten is er voldoende vertrouwen van haar naar mij toe om de voeding en insuline-dosering meer zelf te reguleren. Ik ben van mezelf wel vrij analytisch aangelegd en kan goed met getallen en verbanden omgaan. Het helpt hierbij dat ik in elk geval m'n insuline doses goed registreer en dat er vanaf de sensor veel informatie binnenkomt waar de DVK ook bij kan. Ik hoef dan ook niet meer voor elke wijziging eerst contact op te nemen. Hierdoor is veel meer maatwerk mogelijk, ook in combinatie met het sporten en bewegen. En dat vind ik eerlijk gezegd een verademing.