Hardlopen met diabetes deel 7, Blessure

Onder de noemer ‘Hardlopen met diabetes’ neem ik je mee met mijn ervaringen en lessen rondom sporten met diabetes. Ik heb het hardlopen weer opgepakt om meer te bewegen sinds mijn diagnose. Ik heb pas sinds juni 2025 weet van mijn diabetes en dus is ook alles voor mij nieuw. Het doel is uiteindelijk om voor mijn 50ste een marathon te lopen. Elke blog in deze serie belicht weer een ander thema. Vandaag: Blessure.

Een paar weken geleden schreef ik een blog over mijn mooie ervaring van de CPC. Wat ik niet schreef was dat ik die dag begon met een pijntje aan de grote bilspier. Dat mocht eigenlijk geen naam hebben. Het was geen belemmering en met een goede warming up en wat strekken was de pijn weg. Ik heb er tijdens de CPC ook totaal geen last van gehad. Na de CPC des te meer. Het was echter niet meteen, maar een pijn die geleidelijk steeds erger werd en me ook meer ging belemmeren. Uiteraard ben ik naar de fysio geweest die wist te vertellen dat mijn grote bilspier sterk verstijfd is, mogelijk door een overbelasting. Ik mocht er (onder de pijngrens) wel gewoon mee blijven hardlopen, kreeg ik oefeningen mee en ondertussen werd ik wekelijks onder handen genomen. Maar langzaam werden de belemmeringen en de pijn heftiger, vooral in het begin. Maar 'het begin' begon met 1km, maar is ondertussen 4km geworden met de eerste km in tranen. Dat is dus over de pijngrens heen en dus voorlopig even einde hardlopen. Ik ga mijn lijf even iets meer rust geven en meer wandelen. Dit is dus voorlopig even de laatste blog in deze serie. Hopelijk kan ik het snel weer oppakken.