Nieuwe baan, nieuwe kansen...maar wel meer hypo-gevaar

Zo alle feestdagenstress is weer achter de rug. Het was een leuke maar ook lastige tijd Zeker als het gaat om het onder controle houden van mijn glucose. Zucht. Mijn waarden gingen alle kanten op en ik zat ok regelmatig met hoge pieken. Veel wijze lessen geleerd, zeker met een TIR die weer lekker daalde naar de 75%. Die tijden zijn gelukkig weer voorbij. We kunnen weer normaal doen.

Ik verliet jullie aan het einde van het jaar met de mededeling dat ik 'In between jobs' was. Even twee weken vrij zodat ik na de kerstvakantie met een frisse start aan mijn nieuwe baan kon beginnen. Inmiddels ben ik redelijk gesetteld. Jullie moeten weten dat mijn nieuwe werkomgeving in alles ongeveer 10x groter is dan waar ik vandaan kwam. Qua projecten, qua collega's, het gebouw. Maar ik weet inmiddels de belangrijkste plekken, collega's en facilitaire zaken te vinden. Ook op diabetesgebied weet ik waar ik moet zijn en waar ik de juiste spullen (eten/drinken/koffie!) kan halen als ik ze nodig heb. Mijn collega's zijn op de hoogte. En ik heb zelfs al collegiale diabetes-contacten om nieuwe ervaringen uit te wisselen. Maar het belangrijkste van alles: Mijn nieuwe werk is een stuk dichterbij! Ik kan het fietsen en dat doe ik dus ook. In het gebouw zelf loop ik ook veel meer nu de intensiteit van organiseren samenwerken flink groter is. Daar waar ik voorheen vooral met de bus ging en mijn werk zittend deed.

Dat ik ondertussen veel meer calorieën aan het verbranden ben, is goed merkbaar. Mijn TIR is weer toegenomen van ca. 80% naar bijna 90%, terwijl mijn insuline-intake met ongeveer 1/3 is verminderd van 21 naar 10-14 eh snel per dag. Ik zit nu veel vaker in de lage getallen tussen de 4 en 6 mmol/l en moet dus ook met regelmaat uitkijken dat ik niet tegen hypo's aanloop. Het alarm gaat dan ook regelmatig af en de dextro is dan ook niet aan te slepen. Belangrijk voordeel is wel dat ik mijn lichaam steeds beter leer kennen en de meeste hypo's ondertussen goed voel aankomen. Ook op de fiets en tijdens het hardlopen. Als ik al eens ga autorijden, moet ik echt opletten. Ik zorg er in elk geval voor dat ik goed doorvoed op pad ga en niet onder de 6 zit voordat ik achter het stuur kruip.

Ook met het hardlopen gaat het inmiddels naar behoren. Daarover in deel 3 van mijn 'Hardlopen met Diabetes' serie meer. Maar tipje van de sluier: Het lukt me inmiddels wel om dankzij tips &tricks een 90 minuten een lange, langzame duurloop te doen zonder intake van suikers onderweg. En dat is al een enorme stap vooruit ten opzichte van de maximum 20 minuten van afgelopen zomer.

Wat ik wel nog lastig te duiden vind, dat zijn de nachtelijke pieken. Zoals je kan zien, neem ik voor het slapen mijn dosis 6eh langwerkende insuline. Je ziet de grafiek dan volgens verwachting aflopen. Maar tegen de verwachting in, krijg ik dan 's nachts te maken met een kortstondige piek die met enige regelmaat het hyper-alarm laat afgaan. En dat zorgt dan voor een schrikmoment en wakkere nacht. Niet echt relaxed. Hoe is dit te verklaren? Ik zal de vraag ook in het gesprekken-deel stellen.