Hardlopen met diabetes

In mijn vorige blog, een maand geleden, schreef ik dat ik inmiddels het hardlopen weer heb opgepakt na een clinic van de Bas van de Goor Foundation. Dat heeft me destijds echt over een drempel heen geholpen en me nieuwe energie gegeven.

Vanwege mijn angst voor hypo’s onderweg, was controle over mijn glucosewaarden onderweg echt een must. Niet alleen de waarde zelf, maar ook de tendens. Later wordt wel duidelijk waarom. Maar in de praktijk bleek dit monitoren toch een stuk lastiger en vooral onpraktischer dan ik vooraf had ingeschat. Toen ik begon had ik de FreestyleLibre2 sensor. Ik ben gewoon begonnen met een klein stukje rennen met mijn telefoon op mijn arm, maar dit gaf het probleem dat ik mijn telefoon niet kon zien/lezen tijdens het rennen. De telefoon geeft wel alarmen maar dat is alleen bij vastgestelde waarden en dat is ook niet praktisch. Daarbij gaat je telefoon ook in standbymodus, waardoor de mogelijkheid om uit te lezen ook wegvalt. Uitlezen op een sporthorloge was veel praktischer. Mijn sporthorloge, de Garmin Forerunner 35, was een simpel instapmodel. Deze kon geen apps installeren, maar deze kon wel live pushberichten van je telefoon op het scherm tonen. Ook tijdens activiteiten. Omdat LibreLink app zelf geen waarden als pushbericht toont, was er een omweg nodig via de Juggluco-app. Deze haalt de waarden uit de LibreLink-app en kan ze wel als pushbericht op je horloge laten tonen. Na een avondje trial & error kreeg ik dit eindelijk werkend en heb ik er een aantal loopjes naar tevredenheid mee gedaan.

Al moet ik wel zeggen dat de waarden voor mij door de kleine letters nauwelijks leesbaar waren tijdens het rennen. Ook had de verbinding door de gevoelige NFC techniek vaak last van haperingen waardoor ik niet altijd de waarden door kreeg.

En toen kwam er een eind aan mijn voorraad FSL2 sensoren en moesten er nieuwe worden besteld. In een telefonisch consult met de DVK, stelde zij voor om een keer de Dexcom ONE+ uit te gaan proberen. Andere sportieve diabeten in haar praktijk waren hier namelijk erg positief over en ze had er nog een paar op voorraad. Ik kon er een meekrijgen om te testen. Zo gezegd, zo gedaan. Maar hiermee hield tegelijk ook de bovenstaande oplossing op. Wat ik ook probeerde, ik kreeg geen waarden meer op mijn horloge te zien. En dat was wel een belangrijke voorwaarde.

Ik ben toen verder gaan lezen. Tot mijn verrassing bleek Dexcom dit probleem al opgelost te hebben met een aantal apps voor slimme sporthorloges in eigen beheer. En de lijst van ondersteunde typen was erg lang. Maar mijn horloge stond hier niet tussen. Dus moest ik kiezen: Of terug naar de oude oplossing, of een nieuw horloge kopen. Door de positieve verhalen van veel hardlopers én een mooie aanbieding bij de plaatselijke Decathlon ben ik voor een nieuw horloge gegaan: De Garmin Forerunner 255. Het is een enorm veelzijdig horloge, met talloze opties die ik nog lang niet allemaal heb ontdekt. Maar het belangrijkste: met behulp van de Dexcom app en de Dexcom Datafield kan je dus altijd je glucosewaarden live uitlezen. Je moet wel je telefoon in de buurt blijven houden. Maar het werkt. Met praktische en goed leesbare schermen, zowel normaal als tijdens de activiteit. Hierdoor hoef ik ook buiten activiteiten om niet telkens op mijn telefoon te kijken, maar kan ik ook wat discreter op mijn horloge mijn waarden uitlezen.

Maar het belangrijkste: Hoe gaat het hardlopen?

Dat gaat eigenlijk prima. Ik loop 2-3x in de week. Ik ben nog steeds aan het opbouwen. Op werkdagen loop ik vaak in de avond en doe ik wat kortere (ca. 5km) tempotrainingen langs verlichte wegen. In het weekend loop ik vaak ‘s ochtends bij daglicht en doe ik wat langere duurlopen van rond de 8 á 10 km. Ik merk wel dat ik mijn insuline erg moet beheersen, omdat mijn gevoeligheid nog hoog is. In het weekend lukt dat vrij makkelijk, want dan sla ik mijn snelle insuline bij het ontbijt over. In de avonduren is dat soms wat lastiger inschatten. Helemaal weglaten is vaak geen optie, want het avondeten moet ook verwerkt worden. Maar ik probeer dan wel minder te prikken. Dat deed ik één keer niet en dat heb ik geweten. Ik vergat dat ik wilde gaan rennen en spoot de volle dosis voor het eten. Het was een koolhydraatrijke maaltijd en ik zat na een uur of 1,5 rond de 11,5 mmol/L. Mooi om een stuk mee te rennen, zou je zeggen. Zeker omdat ik ook niet van plan was om al te ver te gaan. Het begon goed, maar na een km of 2 begonnen de waarden vrij snel te zakken. Maar goed, nog steeds weinig aan de hand. Ik kwam op een splitspunt: direct naar huis of toch nog een blokje om. Ik koos voor het laatste. Maar dat had ik beter niet kunnen doen. De waardes daalden zo snel dat ik vlekken begon te zien en licht in mn hoofd werd. Ben toen maar stukken gaan wandelen. Ik kwam uiteindelijk thuis met 3,1 en trok alles waar maar suiker in zat uit de kast. Ik heb nog even een vergelijkende vingerprik gedaan als kalibratie en die kwam op 2,8. Nog net geen hypo, maar het scheelde niet veel. Maar wel weer een les rijker.

Trouwens nog wel een handige Dexcom/Garmin tip:

Standaard sluiten de schermen en regels waarop je je glucosewaarde ziet achteraan/onderaan in de rij. Dat is lastig uitlezen als je door al die regels en schermen moet scrollen. Je kan ze echter vrij eenvoudig hoger in de prioriteit zetten, waardoor ze met één klik zichtbaar worden. Bij voorbeeld door Dexcom bovenaan in je widgetsoverzicht te zetten en de Dexcom Datafield bovenaan in je gegevensvelden.

Oh ja, en mocht je het leuk vinden om mijn hardloop-avonturen te volgen, kijk dan op mijn strava-account: https://strava.app.link/xEF5WVtTqYb