In de Treat-To-Target in Type 2 Diabetes (4T) studie in Engeland werden bij personen met type 2 diabetes drie behandelschema's vergeleken:
1. éénmaal daags langwerkende insuline
2. tweemaal daags mix insuline
3. driemaal daags snelwerkende insuline.
Men vroeg zich af welke patiënten het meest tevreden zouden zijn over hun behandeling?

De laagste score wat betreft behandeltevredenheid werd vastgesteld in de groep die driemaal daags insuline moest spuiten.
Ook patiënten die meer dan 4 kg in gewicht toenamen, scoorden slechter (waren dus méér ontevreden) dan patiënten die minder of niet aankwamen in gewicht.
Ook de patiënten die hypoglycemieën rapporteerden hadden een lagere score dan degenen die geen hypoglycemieën rapporteerden.

Deze 'open deuren' werden gepubliceerd in het tijdschrift Diabetes, Obesity & Metabolism.
http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1111/j.1463-1326.2011.01475.x/abstract

Wel was het zo dat de patiënten die driemaal daags insuline toedienden, het laagste HbA1c haalden. Deze gegevens werden al eerder gepubliceerd. En zoals u weet: hoe lager het HbA1c, hoe kleiner de kans op complicaties. De trend is duidelijk: mensen die het laagst mogelijke HbA1c nastreven om zo lang mogelijk zonder complicaties te leven, komen iets meer in gewicht aan, hebben meer hypo's, en daardoor zijn zij iets minder tevreden met hun behandeling.
Omgaan met diabetes betekent dus ook leren omgaan met nadelen van de behandeling.