De behandeling van mensen met type 2 diabetes kent meerdere doelen. Als je aan mensen met diabetes de vraag stelt welke doelen het belangrijkst zijn, dan bestaat deze combinatie uit:
1. verlaging van HbA1c onder de 7%
2. geen hypoglycemieën
3. geen toename van het gewicht.

Prof. Zinman en collega's analyseerden de resultaten van 7 grote studies, waarin de effecten van de GLP1 agonist liraglutide werden vergeleken met die van andere behandelingen, te weten glimepiride (een sulfonylureum), rosiglitazone (een PPARgamma agonist, inmiddels nauwelijks meer in gebruik), insuline glargine, exenatide, of sitagliptine.

Na een half jaar behandeling had 40% van de diabetes patiënten die liraglutide 1.8 mg gebruikte, dit doel bereikt: HbA1c onder de 7%, geen hypo's en niet zwaarder geworden. In de vergelijkingsgroepen was varieerde dit van 6% bij gebruik van rosiglitazone tot 25% bij gebruik van exenatide. Op zich zijn deze resultaten goed te begrijpen: bijna iedereen die glimepiride of rosiglitazone gebruikt komt aan in gewicht!

De onderzoekers concluderen dat het combinatie-doel, dat de meeste patiënten voor ogen hebben, het meest frequent kan worden bereikt met liraglutide. Wat dit betekent voor het ontstaan van vaat- en zenuwcomplicaties op de lange termijn, is nog onbekend.

Bron: Diabetes, Obesity & Metabolism: http://onlinelibrary.wiley.com/doi/10.1111/j.1463-1326.2011.01493.x/abstract