Er wordt al langer gezocht naar methoden om het ontstaan van type 2 diabetes beter te kunnen voorspellen. Tot nu toe zijn zo'n 20 genen (veranderingen in het DNA, ons erfelijke materiaal) voor het krijgen van type 2 diabetes ontdekt.

Toch speelt genetisch onderzoek nauwelijks een rol bij het voorspellen van type 2 diabetes. Vooralsnog blijft het belangrijk om te weten of:
je vader of moeder type 2 diabetes heeft
je vader én je moeder diabetes hebben
je te zwaar bent of te weinig beweging hebt
je meerdere broers of zussen met diabetes hebt.

Een groep onderzoekers in Finland heeft gekeken naar 30 nieuwe biomarkers (dit zijn stoffen die in het bloed of de urine kunnen worden gemeten), of zij beter kunnen voorspellen wie wél en wie niet diabetes krijgt.
 
Het bleek dat van de groep van 7931 deelnemers, die werden gevolgd gedurende 11 jaar, er 395 diabetes ontwikkelden. Belangrijke biomarkers die het krijgen van diabetes voorspelden waren eiwitten met exotische namen als adiponectine, apolipoproteïne B, C-reactief proteïne, ferritine en interleukin-1 receptor antagonist.
De meeste van hen zijn al langer bekend als factoren die te maken hebben met de functie van het vetweefsel (zoals adiponectine), en sommige zijn een maat voor 'ontsteking',  zoals C-reactief proteïne en ferritine. Met ontsteking wordt hierbij niet een bacterie of virus ontsteking bedoeld, maar een reactie in het lichaam. Apolipoproteïne B kennen we als het eiwit bestanddeel van het slechte LDL-cholesterol deeltje, dat een belangrijke rol speelt bij het proces van slagaderverkalking.

Het bepalen van al deze stoffen is niet goedkoop, alhoewel bv. apolipoproteïne B al langer door dokters wordt gebruikt om het risico op het ontstaan van hart- en vaatziekten in te schatten. Vooralsnog blijven we in de dagelijkse praktijk werken met de aloude gegevens van iemand's familie en leefpatroon om de kans op diabetes te bepalen.

Deze gegevens zijn bekend gemaakt op het recente Europese congres van hartspecialisten in Barcelona.