Alarmsystemen zijn essentieel om de veiligheid in de gezondheidszorg te garanderen, bv. tijdens operaties. Tijdens een narcose worden vele vitale functies continu gemonitord.

Bij 'hypo-unawareness' laten de zintuigen van de mens met diabetes hem of haar in de steek. Het lichaam waarschuwt niet meer voor de te lage bloedglucose, de ernstige hypo wordt niet gevoeld, zodat iemand van het ene moment op het andere bewusteloos kan raken. Dit kan enerzijds leiden tot neurologische schade, anderzijds tot schade door vallen (bv. van de trap) of doordat de patiënt betrokken raakt in een aanrijding, en hierbij aan anderen schade toebrengt.

Bij continue glucose meting (CGM) met behulp van een sensor, bv die van Medtronic of van Abbott, kan het systeem zo worden ingesteld, dat een alarm volgt als de bloedglucose spiegel onder een bepaald niveau komt. Hierdoor wordt de patiënt al vroegtijdig gewaarschuwd dat de bloedglucose te laag wordt, en een ernstige hypo dreigt. Vele patiënten gebruiken CGM om vroegtijdig gealarmeerd te worden voor een ernstige hypo. Dat voorkomt ernstige gevolgen van plotselinge bewusteloosheid, zoals vallen of oplopen van ander ernstig letsel.

Terecht wordt in de gezondheidszorg veiligheid voor de patiënt belangrijk geacht. Leven zonder continue glucose meting is voor een patiënt met hypo-unawareness net zo gevaarlijk als op de automatische piloot vliegen met een defecte hoogtemeter. Dan is het merkwaardig, dat dit aspect van veiligheid volledig verwaarloosd wordt als het gaat om vergoeding van de verstrekking van CGM ten behoeve van patiënten met ernstige hypo-unawareness. Voor meerdere patiënten, die worden begeleid vanwege een moeizame reguleerbare type 1 diabetes mellitus, gecompliceerd door hypo-unawareness, werd door mij vergoeding van CGM aangevraagd. Helaas wordt door zorgverzekeraars meestal de vergoeding afgewezen.

De meeste zorgverzekeraars lijken hun vergoedingsbeleid te baseren op een advies van zijde van het College voor zorgverzekeringen (CVZ), gedateerd 25 oktober 2007, kenmerk GS/27074632. Voor de ingewijde lezer van dit rapport is snel duidelijk dat dit advies gebaseerd is op een uitermate inadequate literatuurstudie van de oudere, niet continu afleesbare glucose meetapparatuur, en niet de huidige 'real-time' apparatuur. Het rapport is dus aantoonbaar fout. Bovendien is in dit 'rapport' geen rekening gehouden met de specifieke indicatie van hypo-unawareness. 
 
Er zijn geen gerandomiseerde studies over dit specifieke aspect gepubliceerd, omdat dit enerzijds een kleine groep patiënten betreft, en anderzijds de meeste studies zich richten op een ander indicatiegebied, nl. mogelijke verbeteringen van de metabole regulatie tijdens gebruik van de sensor. Er zijn voldoende argumenten die het gebruik van een sensor voor deze indicatie ondersteunen: in vele reeds genoemde medische en niet-medische situaties is alarmering essentieel en bewezen effectief en efficiënt. Onze ervaringen leren dat bij dergelijke patiënten door de vroegtijdige alarmering de ernstige hypo's, waardoor een coma ontstaat, nagenoeg geheel kunnen worden voorkomen, met als resultaat hiervan minder directe en indirecte schade als gevolg van de ernstige hypo, en de kosten die hieraan gerelateerd zijn. Bovendien zijn in zo'n situatie de méérkosten van vergoeding van CGM relatief beperkt, gezien de veelvuldige zelfcontrole die patiënten al móeten uitvoeren ter voorkoming van onverwachte ernstige hypo's. Er zijn dus zowel meerdere medisch-inhoudelijke als economische argumenten op grond waarvan vergoeding van 'real-time' CGM aan patiënten met hypo-unawareness absoluut niet mag worden onthouden. Tot op heden betalen een aantal patiënten deze kosten zelf!

Heeft u ervaringen met de glucose sensor, laat het ons weten!

Zie ook het programma van een binnenkort te houden symposium over glucose sensoren op www.healthinvestment.nl