Zij stellen dat de incidentie van type 2 diabetes steeds toe neemt, en vrezen daarbij ook voor de te verwachten complicaties op de lange termijn. We weten al langer dat overgewicht en gebrek aan lichamelijke inspanning de belangrijkste exogene oorzakelijke factoren vormen voor de toenemende incidentie van type 2 diabetes.

Naar hun mening kunnen mensen die een grote kans lopen diabetes te krijgen, eenvoudig worden opgespoord via een zorgvuldige anamnese (bijvoorbeeld vragen naar genetische predispositie, zwangerschapsdiabetes en geneesmiddelengebruik), lichamelijk onderzoek (onder andere naar overgewicht en vetverdeling) en laboratoriumonderzoek (naar de concentratie nuchtere bloedglucose en bloedglucose na glucosebelasting).

Op basis van de literatuur stellen zij dat met behulp van intensieve leefstijlverandering is een risicoreductie van 42-58% te bereiken.  Geneesmiddelen zijn volgens hen minder effectief dan veranderingen in leefstijl bij de preventie van type 2 diabetes. Bovendien is het beloop van de ziekte na het staken van de medicatie onbekend. Ook nemen zij aan dat van een geslaagde interventie waarvan het effect behouden blijft, mag verwacht worden dat deze een preventief effect heeft op de langetermijncomplicaties van diabetes.

Wij van Diabetes.nl stellen echter het volgende: de getallen van 42-58% vermindering lijken op het eerste gezicht spectaculair. Echter, de meeste wetenschappelijke studies laten zien dat dit niet meer betekent dan dat het ontstaan van de diabetes 1,5 tot 2 jaar wordt UITGESTELD. Er is dus geen sprake van voorkomen, maar van uitstellen. Bestrijden van diabetes moet eigenlijk al op jonge leeftijd beginnen, en er toe leiden dat minder mensen te zwaar worden, en dat lichamelijke inspanning wordt gestimuleerd. Het afschaffen van schoolzwemmen en gymnastiek op de middelbare scholen heeft in ernstige mate bijgedragen aan de huidige epidemie van overgewicht en type 2 diabetes. Het feit dat we op iedere straakhoek een junk-food verkoper aantreffen, doet de rest!!

Bron: Ned Tijdschr Geneeskd. 2008;152:blz 132-138.