Vanaf 1 januari 2013 is dieetadvisering opnieuw opgenomen in de basisverzekering. Maximaal wordt er drie uur per jaar vergoed.

Eindelijk is die vermaledijde maatregel van ruim een jaar geleden weer gecorrigeerd. We weten immers al veel langer dat dieetadvisering zeer kosteneffectief is. Ook hier hebben wij gepleit om dieetadvisering in het basispakket te behouden. Aandoeningen als diabetes, waarvoor dieetbegeleiding noodzakelijk is, treffen toch al de minder draagkrachtigen in de bevolking.

 

Er is niets mis met samenwerking met de farmaceutische industrie, als iedereen maar open en transparant is. Dat stelt Michaela Diamant, hoogleraar diabetologie en directeur van het Diabetescentrum VUmc. “We zijn afhankelijk van farmaceutische bedrijven, wie gaat er anders nieuwe medicijnen maken? In het diabetescentrum VUmc werken we ook veel samen met de industrie. Natuurlijk moet je heel kritisch blijven, we doen het alleen binnen een bepaalde structuur en we doen in principe geen (fase-III) ‘pillen’ onderzoek, maar alleen door ons zelf bedacht onderzoek dat mede door de industrie wordt betaald. Ik zie het meer als een partnerschap waarin je transparante en duidelijke afspraken moet maken over de wederzijdse rechten en plichten.”

 

Volgens Diamant is de angst voor de industrie onterecht en moeten we vrezen dat bedrijven Nederland de rug toe zullen keren. “Wij zitten steeds meer op de tweede rij kritiek te leveren op onderzoek dat elders is verricht. Zelf doen we steeds minder. Ik zou willen dat Nederland een kenniseconomie blijft maar ik vrees dat de dijken steeds hoger worden en dat we over vijf jaar wakker schrikken en ons realiseren dat we helemaal geen investeringen hebben gedaan.”

Visie DVN op partnerschappen
Diabetesvereniging Nederland (DVN) onderschrijft deze uitspraken. Door op open en transparante wijze samen te werken met de farmacie, wordt nieuwe medicatie ontwikkeld waar mensen met diabetes iets aan hebben. En alleen op deze wijze is het momenteel mogelijk om op steeds persoonlijker niveau een behandeling aan te bieden. Zonder open en transparante samenwerking op het gebied van onderzoek, blijft de behandeling stilstaan en daalt de kwaliteit van leven van mensen met diabetes. DVN heeft zelf ook partnerschappen met farmaceutische bedrijven; in sommige gevallen is het voor het realiseren van onze doelstellingen effectief om samen te werken. Dit doet DVN met overheidsinstanties, fabrikanten van hulpmiddelen en medicijnen, zorgverleners of zorgverzekeraars. Deze samenwerking kan leiden tot instellingssubsidies, projectsubsidies, partnerships of sponsoring. Het is zo dat alle vormen van samenwerking contractueel vastgelegd worden, waarbij de partner, van overheid tot farmacie, geen inhoudelijke zeggenschap heeft. De totale inkomsten uit deze partnerschappen bedroegen in 2011 21%, inclusief de inkomsten uit sponsoring (7%). DVN staat open voor iedere effectieve samenwerking en handelt altijd binnen de geldende wet- en regelgeving. (bron: DVN jaarverslag 2011).

 

Bron: www.dvn.nl, voor meer informatie: zie website DVN

Het is de vraag of de huidige behandelstrategieën bij patiënten met diabetes die ouder zijn dan 75 jaar, altijd de juiste zijn. Bij deze groep is de behandeling slecht onderbouwd en zijn nadelige effecten van de behandeling niet uit te sluiten. De behandeling van diabetes en van andere risicofactoren voor hart- en vaatziekten kan bij veel patiënten ouder dan 75 jaar minder streng zijn. Deze conclusie trekt onderzoeker Hans van Hateren uit een langlopende studie bij het Diabetes Kenniscentrum in Zwolle. Hij promoveert op woensdag 13 februari aan de Rijksuniversiteit Groningen.

Het aantal patiënten met diabetes is hoog en neemt de komende jaren nog verder toe. Ruim een kwart van deze patiënten is ouder dan 75 jaar. Juist van deze groep is weinig bekend over het effect van glucoseregulatie of bloeddrukverlaging. Het nut hiervan is onomstreden bij jongere patiënten. Maar in grote wetenschappelijke studies zijn patiënten ouder dan 75 jaar vaak niet of onvoldoende vertegenwoordigd. Daarom is het de vraag of de huidige behandelstrategieën van toepassing zijn op deze groeiende groep patiënten. Met zijn onderzoek wil Van Hateren de behandeling van diabetes bij patiënten ouder dan 75 jaar meer wetenschappelijk onderbouwen.

Andere consequenties risicofactoren
Uit zijn onderzoek blijkt dat voor oudere patiënten met diabetes traditionele risicofactoren voor hart- en vaatziekten (bloeddruk, cholesterol en glycemische regulatie) andere consequenties hebben dan bij jongere patiënten. Zo hebben ouderen met een verhoogde bloeddruk juist een betere levensverwachting. Het is dan ook niet precies bekend in welke mate zij behandelingen moeten krijgen om bloeddruk, cholesterol en suikerwaardes te verlagen. Terwijl er weinig bewijs is voor gunstige effecten van medicatie, is het juist deze groep die het meest wordt behandeld.

Informeren naar duizeligheid
Van Hateren concludeert verder dat bloeddrukdaling bij het gaan staan (orthostatische hypotensie) erg vaak voorkomt bij ouderen met diabetes; dit vormt een risico op vallen. Een dergelijke bloeddrukdaling wordt ook gezien als een bijwerking van bloeddrukverlagende medicatie. Hij adviseert om bij deze groep vaker actief te informeren naar klachten van duizeligheid, omdat dit veel eenvoudiger is dan het meten van orthostatische hypotensie.

Doel behandeling individueel bepalen
Van Hateren komt tot de conclusie dat het bij oudere patiënten erg belangrijk is om te kijken naar het doel van de behandeling. Hij vraagt zich daarbij af of het zin heeft te streven naar een zo laag mogelijk risico van hart- en vaatziekten of dat het zinvoller is te streven naar een optimale kwaliteit van leven. De geschatte levensverwachting en kwetsbaarheid van de ouderen zijn hierbij belangrijke factoren om te overwegen. Van Hateren bepleit nadrukkelijk de noodzaak van het individualiseren van behandeldoelen en streefwaarden.

Bron: www.umcg.nl

Op 10 maart vindt er een groot galabal voor chronisch zieke jongeren plaats in Rotterdam. Het galabal, met als thema een magisch gemaskerd bal, wordt georganiseerd door de Rode Kruis Studentendesk Rotterdam in samenwerking met Stichting Best. 
Omdat de Studentendesk vindt dat auto-immuunziekten onder jongeren in de samenleving worden onderbelicht, organiseert zij het galabal in het teken van auto-immuunziekten. Hierbij wil zij de grote onwetendheid en het onbegrip onder gezonde jongeren hierover verkleinen. Veel studenten zijn niet op de hoogte van auto-immuunziekten, weten niet hoe het is om met een chronische ziekte te leven en wat het allemaal met zich meebrengt. Deze avond is dus bedoeld om bepaalde ziektes speciaal onder de aandacht te brengen bij (ziektevrije) leeftijdsgenoten en studenten, die deze avond ook aanwezig zullen zijn.

Het feest zal duren van 19.00 uur tot 23.00 uur op de Robert Baeldestraat 55 in Rotterdam. De organisatoren hebben verschillende DJ's uitgenodigd, een diner zal worden verzorgd en nog veel meer leuks. Je kan hulp leveren door het kopen van hapjes en dergelijke. De opbrengsten van de avond zullen naar een volgend project van de Rode Kruis Studentendesk Rotterdam gaan. Het evenement is helemaal gratis!

Het belooft een geweldige avond te worden maar dat lukt niet zonder gasten! Dus lijkt het jou super leuk en wil je hier graag bij zijn? Wacht dan niet langer en meld je aan door een mailtje te sturen naar: Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien. . Aanmelden is een vereiste.
Voor meer informatie, ga naar het Facebook evenement Students 4 ImmUNITY: https://www.facebook.com/events/295916250469373/#!/events/295916250469373/

 

Mijn collega's van het UMC St Radboud zoekt mensen met diabetes (type 1 en 2) voor deelname aan de Nijmeegse Vierdaagse, inclusief de vijf maanden durende wandeltraining. Dit project wordt mogelijk gemaakt door het Diabetes Fonds. Hieronder vindt u wat meer informatie.

 dd

Altijd al de Nijmeegse Vierdaagse willen lopen? Geef u dan nu op voor de wandeltraining onder professionele begeleiding. Als u meedoet aan het project krijgt u het inschrijfgeld na deelname terug. Kiest u daarnaast voor het Diabetes Fonds als goed doel, dan zorgen zij bovendien voor de nodige extra’s tijdens de Vierdaagse.

Trainingsprogramma
Het UMC St. Radboud zal meewerken aan de 5 maanden durende wandeltraining. Deze training, genaamd Via Vierdaagse (www.viavierdaagse.nl), is opgesteld door de KNBLO en de organisatie van de Nijmeegse Vierdaagse. U traint onder begeleiding en neemt deel aan voorbereidende wandeltochten. De wandeltochten volbrengt u samen met andere deelnemers. Deelname aan het trainingsprogramma zal starten in februari en eindigt met het lopen van de Nijmeegse Vierdaagse van 17 tot 20 juli a.s. Tijdens het trainingsprogramma en de Nijmeegse Vierdaagse doet de Afdeling Fysiologie van het UMC St Radboud metingen om te volgen wat er gebeurt in uw lichaam.

Gezondheidstest
Tijdens het trainingsprogramma wordt u drie keer op het UMC St Radboud verwacht voor een aantal metingen van uw gezondheid en fitheid. Deze worden uitgevoerd vóór (in maart), direct na (in juli) en 3 maanden na afloop van de training (in oktober). De drie metingen duren ieder 3.5 uur. Tijdens de Vierdaagse wordt u na afloop van iedere wandeldag verwacht op ons laboratorium vlakbij de start/finishplaats (de Wedren). U zult 10 minuten per keer kwijt zijn aan de metingen.
Meld u nu aan!
Er is in het onderzoek plaats voor 30 mensen met diabetes type 2 en 15 mensen met diabetes type 1. Het is belangrijk dat u géén hart-of vaatziekte heeft. Inschrijving gebeurt op volgorde van aanmelding. Voor meer informatie en aanmelden kunt u contact opnemen met het team van Prof. Dr Maria Hopman en Dr Dick Thijssen ( Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien. of 024-3613650).
De uiterste datum van aanmelden is 8 maart. U bent dan ook automatisch ingeschreven voor de wandeltraining en de Nijmeegse Vierdaagse. Bij uw aanmelding kunt u doorgeven of u ook voor het Diabetes Fonds wilt lopen. Uiterlijk 10 maart hoort u of uw deelname aan Via vierdaagse doorgaat.

 

Eerder dit jaar heeft de regering een aantal bezuinigingen op de zorgverzekering bekend gemaakt; schrappen van diëtetiek uit het basispakket is daar één van. Deze maatregel moet 60 miljoen Euro besparen. Gaat dat lukken?

Eén groep van patiënten voor wie ik problemen voorzie, zijn vrouwen die zwangerschapsdiabetes krijgen. Wanneer diabetes in de zwangerschap ontstaat, dan kunnen met goede dieetmaatregelen de stijgende bloedglucose waarden vaak beteugeld worden. Door rigoreuze aanpassing van de voeding en met name spreiding van koolhydraten (in 3 hoofd- en 3 tussenmaaltijden per dag) lukt het vaak om de bloedglucose na de maaltijd onder de 7,8 mmol/l te houden. Als de bloedglucose toch regelmatig boven deze waarde komt, zal de endocrinoloog vaak beginnen met insuline behandeling. Immers, hoe hoger de bloedglucose, des te sneller groeit het kindje, en des te groter de kans op complicaties rond en na de geboorte.

De diëtist speelt dus een belangrijke rol in de voedingsadviezen en in het motiveren van zwangere vrouwen zo strak mogelijk hun dieet te volgen. Die rol is extra belangrijk, omdat zwangerschapsdiabetes nogal eens voorkomt bij vrouwen in de lagere sociale klassen. Iedereen die in de dagelijkse praktijk vrouwen met zwangerschapsdiabetes begeleidt (op mijn afdeling zien we wekelijks meerdere nieuwe patiënten met zwangerschapsdiabetes), weet hoe matig de algemene voedingsinzichten zijn, en hoe slecht onze voedingsgewoonten, ook in de zwangerschap. Het komt zelfs nog regelmatig voor dat een zwangere vrouw blijft roken.

Iedereen is verantwoordelijk voor zijn eigen gezondheid, maar bij zwangerschapsdiabetes is op maat gesneden educatie en begeleiding essentieel. Je hoeft geen ‘rocket scientist’ te zijn om je voor te stellen wat de gevolgen zijn als dieetbegeleiding niet meer wordt vergoed, c.q. door een patiënt zelf moet worden betaald. Minder optimale of zelfs slechte dieettrouw leidt tot hogere bloedsuikers, grotere kans om in de zwangerschap insuline te moeten gaan spuiten, en slechtere zwangerschapsuitkomsten: meer zware baby’s, dus vaker een keizersnede, grotere kans op geboortetrauma en grotere kans op post-partum hypoglycemie bij het kindje.

Helaas hebben de zorgverzekeraars het er lelijk bij laten zitten als het gaat om opnemen van dieetadvisering in de aanvullende verzekeringen. Voor een overzicht: zie http://gmed.nl/?p=504

 

Onderzoekers van de Framingham studie hebben gekeken of het mogelijk is om aan de hand van zgn. metabole profielen ('metabolomics') het ontstaan van diabetes beter te voorspellen.

Zij bestudeerden dit in 2422 deelnemers van de Framingham Offspring Studie, die bij aanvang van het onderzoek nog geen diabetes hadden. In totaal ontwikkelden 201 van hen diabetes gedurende een periode van 12 jaar na start van de studie. In het bloed van hen werd gekeken naar de concentratie van speciale aminozuren, zowel de vertakte keten aminozuren isoleucine, leucine en valine, als de aromatische aminozuren tyrosine en phenylalanine. Voor de kenners; de techniek, die hiervoor gebruikt werd, is liquid chromatography–tandem mass spectrometrie (LC-MS).

De personen die diabetes kregen, werden vergeleken met een even grote groep van mensen, die geen diabetes kregen, maar die bij aanvang even oud waren, even zwaar waren, en dezelfde nuchtere glucose spiegel hadden. Het bleek dat de concentratie van deze aminozuren in het bloed veel hoger was in de personen, die diabetes ontwikkelden, in vergelijking met mensen die geen diabetes kregen. Een combinatie van drie van de vijf aminozuren voorspelde een 5 x grotere kans op diabetes.

De onderzoek concluderen dat 'metabolomics' onderzoek van aminozuren een nuttig hulpmiddel is in het voorspellen van diabetes, en gebruikt kan worden lang voordat de ziekte aan het licht komt.

Bron: Wang TJ, et al. Nat Med 2011;17(4):448, en DiabetesPro Online.

 

 

Er wordt veel gesproken en geschreven over glucose sensoren. De glucose sensor is slechts voor een beperkte groep mensen met type 1 diabetes een zinvolle en noodzakelijke techniek.

Een goed overzicht, alsmede een lijst met de indicatie criteria voor gebruik van de glucose sensor, vindt u op:

http://www.diabetesfederatie.nl/nieuws/vernieuwde-diabetes-behandelmethode-per-1-november-in-basisp.html

 

 

 

Er zijn meerdere factoren die de kans op het krijgen van diabetes vergroten, zoals het hebben van overgewicht, of wanneer één van de ouders (of beide!) diabetes heeft.

 Op de website www.kijkopdiabetes.nl kunt u testen hoe groot de kans is dat u diabetes heeft.

 

Op 2 december 2010 werd voor de 25e keer de prestigieuze dr. F. Gerritzen-prijs uitgereikt, en wel aan dr. Jolien de Jager uit het Academisch Medisch Centrum Maastricht.

Deze prijs heeft ten doel erkenning te verlenen aan nationale wetenschappelijke activiteiten op het gebied van diabetes mellitus. De uitreiking vond plaats tijdens de wetenschappelijke vergadering voor Diabetes Onderzoek (NVDO) in het Bilderberg hotel te Oosterbeek.
De dr. F. Gerritzen-prijs is een initiatief van sanofi-aventis en wordt jaarlijks toegekend aan een recent gepromoveerde onderzoeker die klinisch onderzoek heeft gedaan op het gebied van diabetes mellitus. De prijs bestaat uit de bronzen dr. F. Gerritzen-penning, een oorkonde en vijfduizend euro voor de winnaar en vijfhonderd euro voor de overige genomineerden.

Winnaar en genomineerden
De winnaar van de 25e Prof. dr. F. Gerritzen-prijs is dr. Jolien de Jager uit het Academisch Medisch Centrum Maastricht. Haar proefschrift, getiteld: ‘The effects of metformin on metabolism and cardiovascular disease in type 2 diabetes’, is een vervolg op de HOME studie en draagt bij tot beter inzicht bij het gebruik van metformine.
Verder waren genomineerd dr. Sanne Swinnen (AMC) met haar proefschrift: ‘A tale of two insulins - Understanding basal insulin therapy in type 2 diabetes’ en dr. Maarten Rijpert (UMCU) met zijn proefschrift: ‘A Nationwide follow-up study of children of women with Type 1 Diabetes Mellitus’.

De jury bestond uit prof. dr. C.J. Tack, internist-endocrinoloog (voorzitter), prof. dr. J.B.L. Hoekstra, internistendocrinoloog, prof. dr. F.J. Snoek, klinisch psycholoog, prof. dr. J.A. Romijn, internist-endocrinoloog en prof. dr. H.J. Bilo, intenist-nefroloog.