Diabetes mellitus kan op langere termijn gepaard gaan met complicaties in de vorm van beschadigingen van diverse organen. Dit geldt voor alle typen van diabetes, zowel type 1 als type 2 diabetes.

Een belangrijke factor bij het ontstaan van deze complicaties en de snelheid waarmee zij voortschrijden is de mate van diabetes regulatie. Hoe slechter iemand is ingesteld, des te groter de kans op het ontstaan en snel verergeren van deze complicaties.

Complicaties treden vooral op in die cellen en weefsels, die voor de opname van glucose niet direct afhankelijk zijn van insuline, zoals zenuwcellen en bloedvatcellen. Dit heeft tot gevolg dat een te hoge bloedsuikerspiegel direct leidt tot een stijging van de glucosespiegel in deze weefsels. Deze overmaat aan glucose leidt op een aantal manieren tot orgaanschade: glucose kan zich hechten aan allerlei eiwitten, waardoor onoplosbare en schadelijke ' versuikeringsproducten' ontstaan. Daarnaast ontstaan ophopingen van tussenproducten als sorbitol in de cel, waardoor een groot aantal chemische processen in gang worden gezet, die tot de uiteindelijke beschadigingen leiden.

TABEL 1. Complicaties bij diabetes.

1. Aandoeningen van de grote slagaderen

• kransslagadervernauwing, leidend tot hartinfarct
• vernauwing van de slagaders naar het hoofd en de hersenen, leidend tot beroerte
• vernauwing van de slagaders naar de benen

2. Aantasting van de kleine bloedvaatjes en haarvaten ('micro-angiopathie')

• aandoeningen van het netvlies ('retinopathie')
• aantasting van de nieren ('nefropathie')

3. Aantasting van het zenuwstelsel en de zenuwen ('neuropathie')

• klachten van gevoelsstoornissen aan de benen
• aandoeningen van de zenuwen naar inwendige organen:
  het hart: duizeligheid bij overeind komen
  de maag: gestoorde lediging van de maag
  de blaas: blaasstoornissen
  de geslachtsorganen: impotentie>

4. Aantasting van bind- en steunweefsels

• verstijving van bindweefsel: stijve handen