Zo nu en dan verschijnt er in de Nederlandse medische literatuur een door een farmaceutisch bedrijf gekochte advertentiepagina een stuk over de zorg. In het NTVG van 17 december 2005 ging dat over de stelling dat de zorg veiliger en voordeliger zou worden door het goed clusteren van DBC's. Deze titel, het niveau van de Privé zeker waardig, noopte tot lezen. De conclusie was: 'Het is logisch te DBC's zo te clusteren dat er maar één DBC is voor bijvoorbeeld diabetes, en geen aparte DBC's voor complicaties. Eén bepaald percentage complicaties is dan in de algemene DBC-prijs omgeslagen (en op die manier stimuleer je immers ook het maximaal voorkomen ervan). Dit stimuleert specialisten en ziekenhuizen tot het leveren van een zo doelmatig mogelijke, veilige zorg'.

Zouden mensen dit geloven, vroeg ik me af. Even wat zaken op een rijtje:
Eén DBC diabetes betekent ook één DBC-prijs, en wat zou hier het gevolg van kunnen zijn?
1. een patiënt krijgt een vaste rekening, of hij/zij nou slechts enkele malen poliklinisch is gezien of vanwege een diabetisch voetulcus en gangreen of hartklachten is opgenomen, geopereerd, en gerevalideerd. kent u nog alle verhalen in het Algemeen Dagblad over 'spooknota's? Die spooknota's bestaan niet, de nota's zijn gebaseerd op basis van de gemiddelde prijs per DBC. Dus gemiddeld wordt de prijs van een DBC ruim 2000 Euro per jaar, immers dat is het gemiddelde van de kosten per diabetespatiënt per jaar (gegevens van het CODE-2 onderzoek, The Costs Of Diabetes in Europe, prijspeil 2000-2001, exclusief medicatie).
2. in een gezondheidszorg vergeven van (of vergiftigd door??) concurrentie kan een specialist of ziekenhuis het verschil tussen inkomsten en uitgaven maximaliseren door gecompliceerde patiënten sneller te verwijzen naar een ander ziekenhuis. Natuurlijk zitten medisch specialisten niet zo in elkaar, maar desalniettemin .............
3. Het is zeker niet zo dat alle complicaties zijn te voorkomen. Er zijn veel patiënten die ondanks goede regulatie en maximale behandeling toch ernstige complicaties krijgen, en minstens zoveel die ondanks matige regulatie nauwelijks complicaties kennen. M.a.w. een aanzienlijk deel van de aan diabetesgerelateerde complicaties kennen een genetische basis, een erfelijke aanleg.
4. De zorg vensen met diabetes met veel complicaties, bijvoorbeeld voetcomplicaties, is mede gericht om nieuwe ulcera en alle bijkomende verwikkelingen, en is zeer intensief, en dus kostbaar.

Net als soldaten op oefening met rookpotten tot rampzalige taferelen op de A28 leidden eerder dit jaar, net zo heeft het nieuwe zorgstelsel grote hoeveelheden rook verspreid. Rook van patiënten die problemen hadden met overstappen, rook van bijna 100 miljoen verbrande Euro's, besteed aan vaan tenenkrommende reclamecampagnes, rook vanwege de hoge kosten voor een verzekering, en de realisatie dat bijna iedereen in Nederland meer aan ziektekostenpremies gaat betalen, rook vanwege het centraal Plan Bureau, dat recent becijferde dat deze premies volgend jaar al met zo'n 10% omhoog gaan, rook vanwege grote bedrijven als Philips dat ineens zo'n 200 miljoen Euro's aan financiële reserveringen rijker is geworden omdat deze reserveringen onnodig blijken te zijn, rook omdat een andere werkgever meldt dat de werkgevers helemaal niet o veel goedkoper uitzijn, rook omdat alle AOW-ers ineens een percentage van hun AOW EXTRA aan ziektekostenpremie kwijt zijn, rook omdat iedereen van die vermaledijde no-claim korting afwil behalve de accountant op VWS, rook omdat ineens blijkt de alle leden van de Tweede kamer veel meer aan ziektekostenpremie moeten gaan betalen. En toen werd ik ineens vrolijk, omdat blijkt dat een flink aantal volksvertegenwoordigers die slapende akkoord zijn gegaan met de huidige stelselherzieningen hieraan vet mee mogen betalen. Is er toch nog een klein beetje gerechtigheid? Of krijgen zij alsnog een compensatie?